Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm muhtazar olduğu (ölüm anlarına geldiği) zaman, sık sık ızdıraplar bürümeye başladı. Kerîmeleri Hz. Fâtıma radıyallahu anhâ: “Vay babacığım, ne ızdırab çekiyor!” diye yakınmaya başladı. Aleyhissalâtu vesselâm:Bugünden sonra baban ızdırab çekmeyecek! buyur(arak onu teselli etmek iste)di. Aleyhissalâtu vesselâm ölünce, Hz. Fâtıma:Vay babacığım! Rabbi, duasına icabet etti! Vay babacığım, gideceği yer Firdevs cennetidir! Vay babacığım, ölümünü Cibril’e haber verdik diye yas etti. Aleyhissalâtu vesselâm gömülünce de:Ey Enes! Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm üzerine toprak atmaya gönlünüz nasıl râzı oldu? diyerek ızdırabının azametini dile getirdi.”Buhârî, Megâzî 83; Nesâî, Cenâiz 13, (4,13); İbnu Mâce, Cenâiz 65, (1629).
AyetHadis.com 