
Hz. Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Allah’ın, yollarda dolaşıp zikredenleri araştıran melekleri vardır. AIIahu Teâlayı zikreden bir cemaate rastlarlarsa, birbirlerini “Aradığınıza gelin!” diye çağırırlar. (Hepsi gelip) onları kanatlarıyla kuşatarak dünya semasına kadar arayı doldururlar. Allah, -onları en iyi bilen olduğu halde- meleklere sorar:Kullarım ne diyorlar?Seni tesbih ediyorlar, sana tekbir okuyorlar, sana tahmid okuyorlar.
Sana tazim (temcid) ediyorlar derler. Rabb Teâla sormaya devam eder:Onlar beni gördüler mi?Hayır! derler.Ya görselerdi ne yaparlardı?Eğer seni görselerdi ibâdette çok daha ileri giderler; çok daha fazla
ta’zim, çok daha fazla tesbihde bulunurlardı derler. Allah tekrar sorar:Onlar ne istiyorlar?Senden, derler, cennet istiyorlar.Cenneti gördüler mi? der.Hayır ey Rabbimiz! derler.Yagörselerdi ne yaparlardı? der.Eğer görselerdi, derler, cennet için daha çok hırs gösterirler, onu daha ısrarla isterler, ona daha çok rağbet gösterirlerdi. AIlah Teâla sormaya devam eder:Neden istiâze ediyorlar?Cehennemden istiâze ediyorlar derler.Onu gördüler mi ? der.Hàyır Rabbimiz, görmediler! derler.Yagörselerdi ne yaparlardı? der.Eğer cehennemi görselerdi ondan daha şiddetli kaçarlar, daha şiddetli korkarlardı derler. Bunun üzerini Rabb Teâla şunu söyler:Sizi şâhid kılıyorum, onları affettim!Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) sözüne devamla şunu anlattı:Onlardan bir melek der ki: Bunların arasında falanca günahkar kul dahi var. Bu onlardan değil. O başka bir maksadla uğramıştı, oturuverdi.” Allah Teâla.. “Onu da affettim, onlar öyle bir cemaat ki onlarla oturanlar da onlar sayesinde bedbaht olmazlar” buyurur.”Buhâri, Daavât 66, Müslim, Zikr 25, (2689); Tirmizi, Daavât 140, (3595).





