Huzeyfe İbnu’I-Yemân (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’la bir gün karşılaştığımızda cünüb idim, hemen yolumu çevirip gidip yıkandım. Bilahare gelince:(Böyle sizi görünce alelacele sıvışmamın sebebi) cünüb olmam idi!’ dedim. Aleyhissalâtu vesselam:Nesâi ‘nin rivayetinde hadis şöyledir: Resulullah (aleyhissalatu vesselâm), Ashabından bir erkekle karşılaşınca onu mesheder ve ona dua ediverirdi. Bir gün erken vakitte Aleyhissalâtu vesselam’ı (sokakta) gördüm. Hemen yolumu ondan çevirdim. (Eve gidip yıkandıktan sonra) güneş yükselince yanına geldim. Bana:(Sabahleyin) seni görmüştüm, hemen yolunu benden çevirdin!” buyurdular. Ben de açıkladım:

Çünkü ben cünübtüm (bu halde) bana dokunmanızdan korktum.”Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor. Namaza kalkılıp saflar düzlenmişti ki Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm geldi, namazgâhına geçti. O anda cünüb olduğunu hatırları. Bize: “Yerinizde durun!” deyip, hemen ayrılıp yıkanmaya gitti. Gusledip dönünce başından henüz su damlıyordu. Tekbir getirdi, namaza durdu, beraber namaz kıldık…”