Nâfi’ anlatıyor: “Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ)’in zevcesi Safıyye Bintu Ebî Ubeyd’in oğlan kardeşinin kızı Müzdelife’de nifas oldu (doğum yaptı). Bu yüzden o da, Safiyye de geri kaldılar ve Mina’ ya yevm-i nahrde gürıeş battıktan sonra geldiler. Hz. Abdulllah İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) onlara geldikleri anda taş atmalarını emretti ve bu gecikmeden dolayı onların herhangi bir kefaret ödemesine hükmetmedi.”Muvatta, Hacc 220, (1, 409).
AyetHadis.com 