Abdullah İbnu Amr radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm, abdest almakta olan Sa’d’a uğramıştı:Bu israf da ne? buyurdular. Sa’d: “Abdestte dahi israf olur mu?” dedi. Aleyhissalâtu vesselâm:Evet! cevabını verdi, akan bir nehir üzerinde olsan bile!ABDESTTE İSBAĞ: MÜKEMMEL ABDEST
Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz bir seferde Resulullah (aleyhissalatu vesselâm) ile beraberdik. Aramızda bir kısmı oruç tutuyor, bir kısmı da tutmuyordu: Sıcak bir günde bir yerde konakladık. Gölgelenenlerin çoğu elbisesi olanlardı. Bir kısmımız güneşe karşı eliyle korunuyordu. Derken oruçlular yığılıp kaldılar, oruçsuzlar kalkıp çadırları kurdular, hayvanları suladılar. Bunun üzerine, Resül-i Ekrem aleyhissalâtu vessalâm:Bugün sevabı oruçsuzlar kazandı! buyurdular.”Buhari, Cihâd 71; Müslim, Sıyâm 100; (1119); Nesâi, Savm 52, (4, 182).
Hz. Enesin rivayeti Ebu Davud’da şu şekilde gelmiştir: Müslümanlar, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) zamanında) akşamla yatsı arasında nafıle namaz kılıyorlardı. Bunun üzerine “Yanları yataklarından uzaklaşır, korku ve ümid ile Rablerine dua ederler..:’ âyeti nazil oldu.”Hasan Basri merhum: “Ayet-i kerime kıyâmu’l-leyl yani gece namazı ile ilgilidir, o kastedilmektedir” demiştir.Ebu Dâvud, Salât 312, (1321).
Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Mekke halkı, esirlerin fidye-i necatlarını gönderdikleri zaman, (Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın kerimeleri) Zeyneb de kocası Ebu’l-As İbnu’r-Rebi’in fidye-i necatı olarak mal gönderdi. Bunun gönderdikleri arasında Hz. Hatice radıyallahu anha’nın, Ebu’l-As’la evlenmesi sırasında Zeyneb’e vermiş olduğu bir kolye de vardı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bu kolyeyi görünce son derece duygulandı ve:İsterseniz Zeyneb’in esirini serbest bırakın ve kolyesini de ona iade edin! buyurdular. Ashab: “Baş üstüne!” dedi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Ebu’l-As’dan, Zeyneb’i kendine göndermesi (hicretine izin vermesi) hususunda söz aldı -veya Ebu’l-As… vaadetti- Aleyhissalatu vesselam ensar’dan bir zatla Zeyd İbnu Harise radıyallahu anhüma’yı, Zeyneb’i getirmek üzere gönderdi ve onlara: “Batn-ı Ye’cic’e gidin. Orada, size Zeyneb uğrayacak, buraya gelinceye kadar ona refakat edin” emir buyurdu.”Ebu Davud, Cihad 131, (2692).
Ebu Sa’id radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Mü’min, sonu cennet oluncaya kadar hayır işitmekten asla doymayacak.”Tirmizi, İlim 19, (2687).
Mekhûl anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, mülâ’ane (ile ayrılan karı-kocanın) çocuğunun mirasını annesine kıldı, anneden sonra da annenin varislerine kıldı.”Ebu Davud, Feraiz 9, (2907).
Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselam buyurdular ki “Allahım! Ben şu iki zayıfın hakkının çiğnenmesinden cidden sakındırırım: Yetim ve kadın.”
Câbir İbnu Abdillah radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resülullah aleyhissalatu vesselâm buyurdular ki: “Kim vasiyet yapmış olarak ölürse doğru bir yol ve sünnet üzere ölmüş olur; takva ve şehadet üzere ölmüş olur, mağfirete uğramış (günahları bağışlanmış) olarak ölmüş olur.”VASİYETTE ZULÜM
Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Kim kırk gün, iftitah tekbirini kaçırmadan cemaatle namaz kılarsa, kendisine iki beraet yazılır; ateşten beraet, nifaktan beraet.Tirmizi, Salat 178, (241).
Seleme İbnu’l-Muhabbık radıyallahu anh anlatıyor: “Haddlerle ilgili ayet nazil olunca, kıskanç bir adam olan Ebu Sâbit, Sa’d İbnu Ubâde’ye: “Sen hanımınla bir adamı yakalasan ne yapacağını zannedersin?” denildi.Kılıncımı her ikisine de vurur (gebertirim)! Dört tane şahit getirmemi mi bekleyeceğim? O vakte kadar herif işini tamamlar ve gider bile veya Şöyle bir vak’a gördüm deyip de bana hadd vurmalarını ve ebediyen şahitlikten de düşmemi mi göze alacağım?” diye cevap verdi. Ravi der ki: “Onun bu sözleri Resûlullah’a haber verildi. Aleyhissalâtu vesselâm (önce): “Kılınç şahid olarak yeterlidir” ded ise de, sonra: “Hayır! Sarhoşun ve kıskancın bu işte birbirini takip etmelerinden korkarım!” buyurdular.”ÖLEN BABASININ HANIMIYLA EVLENEN
AyetHadis.com 