AyetHadis.com

Ebu Bekre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün:Sizden bir rüya gören var mı? diye sual buyurdular. Cemaatten bir adam:- Evet ben (şöyle bir rüya gördüm): Sanki gökten inmiş bir terazi vardı. Siz ve Ebu Bekir tartıldınız. Sen, Ebu Bekir’den ağır geldin. Ebu Bekir’le Ömer de tartıldılar. Ebu Bekir ağır geldi. Sonra Ömer’le Osman tartıldılar. Ömer ağır bastı. Sonra terazi kaldırıldı dedi.(Adam sözünü bitirince) Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâmın mübarek yüzlerinde memnuniyetsizlik gördük.”Ebu Dâvud, Sünnet 9, (4634), Tirmizî, Rüya 10, (2288).

Ebu Sa’id radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Kişinin en hayırlı malının, peşine takılıp dağ geçitlerini ve yağmur düşen yerleri takip edeceği koyunu olacağı zaman yakındır. Böylece dinini fitnelerden kaçırmış olur.Buhari, İman 12, Bed’ü’l-Halk 14, Menakıb 25, Rikak 34, Fiten 14; Muvatta, İsti’zan 16, (2, 970); Ebu Davud, Fiten 4, (4267); Nesai, İman 30, (8, 123, 124).

Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh, Resulullah aleyhissalatu vesselam’ın vefatından sonra Hz. Ömer’e: “Bizimle gel, Resulullah aleyhissalatu vesselam’ın yaptığı gibi Ümmü Eymen radıyallahu anhayı bir ziyaret edelim” dedi. Hz. Enes devamla der ki: “Ziyaretine gittiler, yanına varınca kadıncağız ağladı. Kendisine: “Niye ağlıyorsun? Allah’ın kendi nezdinde hazırladığı, Resulullah aleyhissalatu vesselam için daha hayırlıdır” dediler. Kadın onlara:Ben de biliyorum ki, Allah’ın yanındaki, Resulullah için elbette daha hayırlıdır. Ancak ben semadan vahyin kesilmesine ağlıyorum cevabını verdi.” (ÜmmÜ Eymen) bu sözüyle onları da ağlattı ve Ümmü Eymen’le beraberce ağladılar.”

Fürâfisa İbnu Umeyr el-Hanefi der ki: “Ben Yüsuf süresini Osman İbnu Affân (radıyallâhu anh)’ın sabah namazlarındaki kırâatinden öğrendim. Çünkü o, bu süreyi çok sık okurdu.”Muvatta, Salât 35, (1, 82).

İbnu Ebî Umeyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:Allah yolunda öldürülmem; bana bütün evlerde ve çadırda yaşayanların benim olmasından daha sevgilidir.Nesâî, Cihâd 30, (6, 33).

Ebu Bekr İbnu Abdillah İbnü’z-Zübeyr radıyallahu anhüma büyük annesinden -ravi der ki: Bu büyükanne Esma Bintu Ebi Bekr midir, yoksa Su’da Bintu Avf mıdır bilemiyorum- naklediyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm Dubâ’a Bintu Abdilmuttalib’in yanına girmişti, ona: “Ey halacığım seni hacc yapmaktan alıkoyan mâni nedir?” diye sordu. Halası: “Ben hastalıklı bir kadınım, (hastalığımın hacc menasikini yapmama) engel olmasından korkuyorum” dedi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselâm: “İhrama gir, ancak (menasiki) ikmalden alıkonulduğun yerde ihramdan çıkmayı şart koş!” buyurdular.”* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Ebu Bekr İbnu Abdillah İbnü’z-Zübeyr radıyallahu anhüma büyük annesinden -ravi der ki: Bu büyükanne Esma Bintu Ebi Bekr midir, yoksa Su’da Bintu Avf mıdır bilemiyorum- naklediyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm Dubâ’a Bintu Abdilmuttalib’in yanına girmişti, ona: “Ey halacığım seni hacc yapmaktan alıkoyan mâni nedir?” diye sordu. Halası: “Ben hastalıklı bir kadınım, (hastalığımın hacc menasikini yapmama) engel olmasından korkuyorum” dedi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselâm: “İhrama gir, ancak (menasiki) ikmalden alıkonulduğun yerde ihramdan çıkmayı şart koş!” buyurdular.”* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Müslim’in bir rivayetinde şöyle denmiştir: “(Resülullah) hantemi yasakladı, bu (topraktan mamul her çeşit) küptür. Dübbâ’yı yasakladı. Bu su kabağıdır. müzeffet’i yasakladı, bu ziftlenmiş kaptır. Nakr’i yasakladı, bu kabuğu soyulup, içi oyulmuş hurma ağacıdır. Efendimiz, şırayı tuluklarda kurmamızı emretti.”Müslim, Eşribe 57, (1997).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

İbnu Abbâs radıyallahu anhümâ anlatıyor: “Hz. Ömer müslüman olduğu zaman, Hz. Cibril aleyhisselâm inip:Ey Muhammed! Sema ahâlisi Ömer’in müslüman olması ile müjdeleştiler! dedi.”

Zeyd ibnu Sabit radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim bir şeyi umra kılarsa o şey artık mu’mer’e (umre kılınan şahsa) aittir, hayatta iken de ölmüş iken de. Malı rukba kılmayın. Kim de rukba kılarsa (bu mal miras) yolundadır.”Ebu Davud, Büyü 89, (3559); Nesai, Rukba 1, (6, 269).