AyetHadis.com

Hz. Ebu Musa radıyallahu anh anlatıyor: “”Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın Ashabı bizlere her ne zaman bir hadis müşkilat arzedecek olsa, hemen Hz. Aişe’ye sorardık, o bize bu hususda mutlaka bir bilgi sunardı.”Tirmizi, Menakıb, (3877).

Sahiheyn ve Ebu Davud’da, Abdullah İbnu Ca’fer radıyallahu anhüma’nın şöyle dediği gelmiştir: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ı salatalıkla birlikte taze hurma yerken gördüm.”Buhari, Et’ime 39, 45, 47; Müslim, Eşribe 147, (2043); Ebu Davud, Et’ime 45, (3835); Tirmizi, Et’ime 37, (1845).

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Ey Allah’ın Resûlü biz mescide gelirken pis yerlere basıyoruz (bu durumda ne yapmamız gerekir?) diye sorulmuştu. Aleyhissalâtu vesselâm şu cevabı verdi: “Yeryüzünün birkısmı (yürüyünce) diğer bir kısmını temizler.”

İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlattığına göre, kendisine: “Ey Muhammed de ki: “Ben sizden (tebliğ hizmetine) mukâbil yakınlara sevgiden başka bir ücret istemem” (Ha-mim-Ayn-Sin Kaf (Şura, 23) âyetinde geçen “yakınlar” hususunda soruldu. Saîd İbnu Cübeyr atılarak: “Âl-i Muhammed’in yakınları”diye cevap verdi. İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ): “Acele ettin, Kureyş’in her koluna mutlaka Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın bir akrabalığı var, ondan maksad “Sizin, aramızdaki akrabalığın hakkını vermenizi dilerim” demesidir” der.Buharî, Tefsir, Hâ-Mim-Ayn-Sin-Kaf (Şüra) 1; Tirmizî, Tefsir, Şüra, (3248).ZUHRUF SURESİ

Nu’man İbnu Beşîr (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Dua ibadetin kendisidir” buyurdular ve sonra şu âyeti okudular. (Meâlen): “Rabbiniz: ”Bana dua edin ki size icâbet edeyim. Bana ibadet etmeyi kibirlerine yediremeyenler alçalmış olarak cehenneme gireceklerdir” buyurdu.” (Gâfır 60).Tirmizî, Tefsir, Gâfir, (2973); Ebû Dâvud, Salât 358, (1479). Metin Tirmizî’ye aittir.

Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm ayakkabı giymede, başını taramada, temizlikte ve bütün işlerinde sağdan başlamayı severdi.”Buhârî, Salât 47, Vudü 31, Et’ime 5, Libas 38, 77; Müslim, Tahâret 67, (268); Ebu Dâvud, Libas 44, (4140); Tirmizî, Salât 428, (608); Nesâî, Tahâret 90, (1, 78).

Buhari’nin bir rivayetinde şöyle denmiştir: İbnu Abbas (radıyallahu anh): “Çaresiz kalan, yol bulamayan zavallı erkek, kadın ve çocuklar müstesna” (Nisa 98), ayetini tilavet buyurduktan sonra: “Ben ve annem Allahu Teâla’nın mazur addettiklerindendik, ben çocuklardan, annem kadınlardan mâzurdu” dedi.Buhari, Tefsir Nisa 14, 20.

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: “İnsanlar yalnızlıktaki (mahzuru) benim kadar bilselerdi, hiçbir atlı tek başına bir gececik olsun yol yapmazdı.”Buhârî, Cihâd 135; Tirmizî, Cihâd 4, (1673).

Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Bizden bazı kimselerin ihtiyaçlarından fazla arazileri vardı. Onlar: “Biz aramizi üçte bire veya dörtte bire veya yarıya kiraya verelim” dediler. Bunun üzerine Aleyhissalâtu vesselâm:Kimin arazisi varsa bizzat eksin veya bir kardeşine bağışlasın; ne ücret mukabili versin ne de kiraya versin! buyurdular.”Buhârî, Müzâra’a 18, Hibe 35; Müslim, Büyü’ 92, (1536); Nesâî, Müzâra’a 45, (7, 36-38).

İmrân İbnu’l-Husayn radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalâtu vesselâm, kolunda tunçtan bir bilezik taşıyan bir adam görmüştü: “Bu halka da ne?” diye sordu. Adam: “Bu vâhine (denen kol ağrısın)dan dolayıdır” dedi. Aleyhissalâtu vesselâm da: “Çıkar onu! Zira o, ağrını artırmaktan başka bir işe yaramaz!” buyurdu.”UĞUR VE UĞURSUZLUĞA İNANMA