AyetHadis.com

Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Temiz şeylerinden kim ne tasadduk ederse -ki Allah sadece temizi kabul eder- Rahman onu sağ eliyle alır -ki O’nun her iki eli de sağdır- bu sadaka bir tek hurma bile olsa, O, Rahman’ın avucunda dağdan daha iri oluncaya kadar büyür, tıpkı sizin bir tayı veya bir boduğu büyütmeniz gibi (O da sadakanızı büyütür).”Buhari, Zekat 8; Müslim, Zekat 63, (1014); Muvatta, Sadakat 1, (2, 995); Tirmizi, Zekat 28, (661); Nesai, Zekat 48, (5, 57); İbnu Mace, 28, (1842).

Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Huneyn Gazvesine çıkmayı arzu edince:Yarınki konaklama yerimiz inşaallah Beni Kinâne Hayfı’dır. Onlar küfür üzerine orada yeminleşmişlerdi buyurdu.”Buhari, Megazi 48, Hacc 45, Fedailu’l-Ashab 39, Tevhid 31; Müslim, Hacc 345, (1314).

Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: Bir adam gelerek: “Ey Allah’ın Resûlü iyi davranıp hoş sohbette bulunmama en ziyaâde kim hak sâhibidir?” diye sordu. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): “Annen!” diye cevap verdi. Adam: “Sonra kim?” dedi, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) “Annen!” diye cevap verdi. Adam tekrar: “Sonra kim?” dedi Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yine: “Annen!” diye cevap verdi. Adam tekrar sordu: “Sonra kim?” Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu dördüncüyü: “Baban!” diye cevapladı.”Buhârî, Edeb 2; Müslim, Birr 1, (2548).

İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Hâlid İbnu’l-Velid radıyallahu anh’ın bana bildirdiğine göre, Hâlid, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ile birlikte, Resûlullah’ın zevceleri Meymûne radıyallahu anha’nın yanına girerler. -Meymuna hem onun ve hem de İbnu Abbas’ın teyzeleri idi. Meymûne’nin yanında kızartılmış bir keler görürler. Bunu, Necid’den, kız kardeşi Hufeyde Bintu’l-Haris getirmişti. Meymûne radıyallahu anha keleri Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın önüne sürdü. Önüne bir yemek çıkarılıp da ondan bahsedilmeyip ve isminin de zikredilmediği durum nâdirdi. (Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm kelere elini uzatmıştı ki.) orada hazır bulunan kadınlardan biri:Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a takdim ettiğiniz şeyden haber verin, ne olduğunu söyleyin! dedi. Bunun üzerine:O kelerdir! dediler. Bunun üzerine Resûlullah (uzatmış olduğu) elini derhal geri çekti. Hâlid radıyallahu anh:Bu haram mıdır, ey Allah’ın Resulü? dedi. Resülullah:Hayır, ancak o benim kavmimin diyarında bulunmuyor. Bu sebeple (onu yemeye alışkın değilim), içimde tiksinme hissediyorum! buyurdular. Halid radıyallahu anh der ki: “Ben keleri (önüme) çekip yedim. Resulullah bakıyor fakat beni yasaklamıyordu.”Buhari, Et’ime 10, 14, Zebaih 33; Müslim, Sayd 43, 44, 45, (1945, 1946, 1948); Muvatta, İsti’zan 10, (2, 968); Ebu Davud, Et’ime 28, (3793, 3794), Eşribe 21, (37); Nesai, Sayd 26, (7, 198, 199).

Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim emanetle yemin ederse bizden degildir!”Ebu Dâvud, Eymân 6, (3253).

Tirmizi’de geldiği üzere Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Uhud günü şöyle demiştir: “Ey Allahım, Ebu Süfyan’a lânet et! Ey Allah’ım, el-Hâris İbnu Hişâm’a ln İbnu Umeyye’ye lânet et!” Bunun üzerine: “Allah’ın onların tevbelerini kabul veya onlara azab etmesi işiyle senin bir ilişiğin yoktur. Çünkü onlar zâlimlerdir” (Âl-i İmrân, 128) mealindeki ayet indi.Tirmizî, Tefsir, Âl-i İmrân (3007).

Esma Bintu Ebî Bekr (radıyallahu anhâ) anlatıyor: Henüz müşrik olan annem yanıma geldi. (Nasıl davranmam gerekeceği hususunda) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’den sorarak: “Annem yanıma geldi, benimle (görüşüp konuşmak) arzu ediyor, anneme iyi davranayım mı?” dedim. “Evet” dedi, ona gereken hürmeti göster.”Buhârî, Hibe 28, Edeb 8; Zekat 50 (1003); Ebu Dâvud, Zekât, 34, (1668);

Üsâme İbnu Şerik radıyallahu anh anlatıyor: “Bedevileri gördüm. Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’a bize şu işi yapmada bir günah var mı, şöyle davranmada günah var mı?” diye soruyorlardı. Onlara şöyle cevap vermişti:Allah’ın kulları! Allah, (sizlerin sorduğu şeyleri işleyen kimseden) günahı kaldırmıştır. Ancak din kardeşinin ırzından (şeref ve haysiyetinden) bir şeyler kırpan kimse bu hükmün dışındadır. İşte haram olan budur.Bedeviler bu defa: “Ey Allah’ın Resülü! Hastalandığımız zaman tedavi yollarını aramasak, bu günah mıdır?” diye sordular. Aleyhissalâtu vesselâm:Tedavi arayın ey Allah’ın kulları! Zira, Allah Teâla hazretleri koyduğu her hastalığa şifa da koymuştur, bundan sadece ihtiyarlık hariçtir, (onun tedavisi yok) buyurdıılar.Bedeviler yine sordular: “Ey Allah ‘ın Resülu! Kula verilen (hasletler)in en hayırlısı hangisidir?” Aleyhissalâtu vesselâm: “Güzel huy!” buyurdular.”* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Ebû’z-Zinâd (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Ömer İbnu Abdilaziz (radıyallâhu anh) iftira sebebiyle bir köleye seksen sopa vurdu. Ebû’z-Zinâd der ki: “Bu hüküm hakkında, Abdullah İbnu Âmir İbni Rebîa’ya sordum. Bana şu cevabı verdi:- Ben, Osman İbnu Affân ve arkadan gelen diğer halifelerin zamanlarına yetiştim, hiç birisinin iftira sebebiyle köleye kırktan fazla vurduğunu görmedim.Muvatta, Hudud 17, (2, 828).

Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Bir bedevi Resulullah aleyhissalatu vesselam’a gelerek: “Ey Allah’ın Resulü, babam sıla-i rahim yapardı… daha neler neler yapardı. O simdi nerede?” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Cehennemde” diye cevap verdi.Bedevi bu cevaba öfkelenmiş gibiydi, sormaya devam ederek: “Pekala babanız nerede?” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Sen nerede bir mürik kabrine uğrarsan onu cehennemle müjdele!” buyurdular. Bilahare bu bedevi müslüman oldu ve dedi ki: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bana cidden yorucu bir vazife yükledi, uğradığım her kafir kabrine mutlaka ateşi müjdeledim.”KABİR ZİYARETİ VE KADIN