Hz. İbnu Abbâs (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) onları kadınların yanına geceleyin gelmeyi yasakladığı zaman, iki kişi (bu yasağı dinlemeyip), geceleyin evlerine geldi. Her ikisi de evinde hanımının yanında bir yabancı erkek buldu.”Tirmizî, İsti’zân 19, (2713).DENİZ YOLCULUĞU
Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Kul, hayrıyla, şerriyle kadere inanmadıkça, kendine (hayır ve şerden) isabet edecek şeyi atlatamayacağını, (hayır ve şerden) kaçacak olan şeyi de yakalayamayacağını bilmedikçe iman etmiş olmaz.Tirmizi, Kader 10, 2145.
Yezid İbnu Erkâm radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Siz (ashabım), Havzın başında yanıma gelenlerin yüzbin cüzünden sadece bir cüzünü teşkil edeceksiniz! Yezid’e: O gün siz ne kadardınız?” diye soruldu da. “Yediyüz veya sekizyüz kadardık!” diye cevap verdi.”Ebu Davud, Sünnet 26, (4746).
Amr İbnu Şuayb anlatıyor: “Benî Mudlic’ten bir adam oğlunu öldürmüştü. Hz. Ömer ondan (diyet olarak) yüz deve aldı. Otuz hıkka (beş yaşına basmış dişi deve), otuz ceze’a (dört yaşına basmış dişi deve) ve kırk da halifa (hamile deve). Sonra: “Maktül’ün kardeşi nerededir? Ben Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’dan: “Kâtile (maktulün malından) vâris olma hakkı yoktur” dediğini işittim” dedi.”DİŞİN DİYETİ
Habib İbnu Salim (rahimehullah) anlatıyor: “Abdurrahman İbnu Huneyn denen bir adam karısının câriyesine temasta bulundu. Hâdise, Küfe emîri Nu’man İbnu Beşir (radıyallahu anh)’e götürüldü.- Ben, dedi, hakkınızda, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın hükmüyle hükmedeceğim: Eğer zevcen, câriyeyi sana helâl ederse, yüz deynek yiyeceksin, helâl etmezse recmedileceksin..Sonra (tahkik etti) karısının câriyeyi adama helâl ettiğini görünce, emîr yüz deynek vurdu.”Tirmizî, Hudud 21, (1451); Ebu Dâvud, Hudud 28, (4458, 4459); Nesâî, Nikâh 70, (6,124); İbnu Mlâce, Hudud 8, (2551).
Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: “Kim bir oruçluya iftar ettirirse, kendisine onun sevabı kadar sevap yazılır. Üstelik bu sebeple oruçlunun seyabından hiçbir eksilme olmaz.”Tirmizi, Savm 82, (807); İbnu Mâce, Sıyâm 45, (1746).
Heysem İbnu Ebî Sinan’ın anlattığına göre, bu zât, Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh)’yı Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı zikrettiği kıssalarında dinlemiştir. (Bu kıssaların birinde) Ebü Hüreyre, Efendimizin şu sözünü nakletmiştir:0 sizin bir kardeşinizdir, uygunsuz bir söz söylemez. (Râvilerden Zührî der ki), “Resülullah, burada İbnu Ravâha’yı kastetmiştir.” (Abdullah İbnu Ravâha, Efendimiz hakkında şu medhiyede bulunmuştur:)Tan yeri ağarıp fecr-i sâdık yükseldiği sırada Resülullah, bize Kitabını okuyarak geldi.
0 bize körlükten (dalaletten) sonra hidayeti gösterdi. Kalblerimiz onun söylediklerinin hak olduğuna inanmıştır. Kafirlere yatakları ağırlık verirken, Resülümüz geceyi uyanık geçirir.Buhârî, Edeb 91, Teheccüd 21.
Üsame İbnu Şerik anlatıyor: “Resülullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Hiç kimse başka birinin günahından mesul olmaz.”HEDER OLAN (TAZMİN EDİLMEYEN) ZARARLAR
Meymune radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselâm’dan izin almadan bir cariye azad ettim. Resulullah’ın benimle kalma günü gelip, beraber olduğumuz zaman:Ey Allah’ın Resülü, câriyemi azad ettim, farkettlnlz mi?” dedim.
(Sahi mi söylüyorsun), bunu yaptın mı?” dedi. Ben, “Evet!” deyince:Keşke onu dayılarına verseydin, senin için daha hayırlı olacaktı! buyurdular.”Buhari, Hibe 15; Müslim, Zekât 44, (999); Ebu Dâvud, Zekât 45 (1690).
Hz. Enes anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Mahrum kişi, vasiyet etmekten mahrum kalan kişidir.”
AyetHadis.com 