Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Übey İbnu Ka’b radıyallahu anh’a: “Allah bana, Lemyekünillezine keferû’yu sana okumamı emretti!” demişti. Ka’b:Yani Allah Teâla Hazretleri benim ismimi size zikir mi etti? diye sual etti. Aleyhissalatu vesselam:Evet! buyurdular. Bunun üzerine Ubey radıyallahu anh ağladı.”Buhari, Menakıbu’l-Ensar 16, Tefsir, Lem-Yekun 1; Müslim, Fezailu’s-Sahabe 122, (799); Tirmizi, Menakıb, (3894).EBU TALHA EL-ENSARİ RADIYALLAHU ANH
Ebü Müsa (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtü vesselâm) herhangi bir işi için bir adam gönderse şu tembihte bulunurdu: “Sevindirin, nefret ettirmeyin, kolaylaştırın, zorlaştırmayın.”Ebü Dâvud, Edep 20, (4835); Müslim, Cihâd 6, (1737).REHİN
Ukbe İbnu Âmir (radıyallahu anh) Tirmizî’de gelen bir rivayette der ki: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), bana, her namazın arkasından Muavvizeteyn’i okumamı emretti.”Tirmizî, Sevabu’l-Kur’ân 12 (2905).
Hz. Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Ben bir harbe katıldım. Abdullah İbnu Ravâha şöyle demişti : “Ey nefsim ! Seni cennet(e sokacak olan mukatele)den hoşlanmıyor görüyorum. Allah’a yemin ederim ki sen istesen de istemesen de savaşacaksın!”
Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm (öldüğü vakit) ne dinar, ne dirhem, ne koyun ve ne de deve bıraktı. Hiçbir vasiyette de bulunmadı.”Müslim, Vasiyyet 18, (1635); Ebu Davud, Vesaya 1, (2863); Nesai, Vesaya 2, (6, 240).
Hz. Aişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) geceleyin uyanınca şu duayı okurdu: “Allahım! Seni hamdinle tenzih ederim, Senden başka ilah yoktur. Günahım için affını dilerim, rahmetini taleb ederim. Allahım ilmimi artır, bana hidayet verdikten sonra kalbimi saptırma. Katından bana rahmet lutfet. Sen lutfedenlerin en cömerdisin”.Ebu Dâvud, Edeb 108, (5061).
Yukarıdaki Câbir (radıyallahu anh) hadisi, bir rivayette şöyle gelmiştir: “Rahatsızlanmıştım. Tam o sırada yedi kızkardeşim vardı, benim yanımda idiler. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yanıma girdiler. Girince ilk iş yüzüme (okuyup) üfledi. Hemen ayıldım. Ayılır ayılmaz: “Ey Allah’ın Resûlü, kızkardeşlerim için malımın üçte ikisini vasiyet edeyim mi?” dedim. Bana: “İhsanda bulun!” dedi. Ben: Öyleyse yarısını? dedim. Resûlullah “İhsanda bulun” dedi. Sonra beni bıraktı ve çıkarken şöyle dedi: “Bu ağrıdan ölmeyeceksin. Allah Teâla kızkardeşlerine vermen gereken miktar hususunda açıklayıcı ayet indirdi. Onların hissesini üçte iki kıldı.”Câbir (radıyallahu anh) şu âyet benim hakkımda indi derdi: “Senden fetva isterler, de ki Allah size ikinci dereceden mirasçılar hakkında fetva veriyor…” (Nisa 176).
İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ)’a teyemmümden sorulmuştu: Dedi ki:Allah Teâla Hazretleri, Kitab-ı Mübin’in de, abdesti zikrederken şöyle buyurmuştur:
Yüzlerinizi ve dirseklere kadar ellerinizi yıkayın.” Teyemmüm hakkında da şöyle buyurdu:Yüzlerinizi ve ellerinizi meshedin.” (Yine âyet-i kerime’de Cenab-ı Hak) şöyle buyurdular:
Kadın veya erkek hırsızın elini kesin.” Hırsızın elini kesmede sünnet (bilekten itibaren) avuç kısmı kesmektir (bilek- dirsek arası kesilmez), öyleyse, teyemmüm yapılacak kısım yüz ve (bileğe kadar) ellerdir.”Tirmizi, Tahâret 110, (145).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Ebu Ubeyd Sa’id İbnu Ubeyd’in anlattığına göre, Hz. Ömer (radıyallahu anh) ile bir bayramda beraber olmuştur. Hz. Ömer önce namaz kıldırmış, sonra hutbe okuyup halka şöyle hitab etmiştir:Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) sizleri bu iki bayram gününde oruç tutmaktan men etti. Bu iki bayramdan biri oruç tuttuğunuz aydaki ramazan bayramınızdır. Diğeri de kurbanlarınızdan yediğiniz günün bayramıdır!”
Ebu Ubeyd der ki: Ben Hz. Osman (radıyallahu anh) ile de bayram geçirdim. O da hutbeden önce namaz kıldırdı. Hatta bu bir cum’a günüydü. Avâli halkına şöyle dediler:Atâ İbnu Ebi Rebâh merhum anlatıyor: İbnu’z-Zübeyr (radıyallahu anhümâ), bize bir cum’a günü gündüzün başında (bayram) namazı kıldırdı. Sonra biz (öğle vakti) cum’a namazı kılmak üzere (mescide) gittik. İbnu’z-Zübeyr, bize (namaz kıldırmak üzere mescide) gelmedi. Biz de tek başımıza (öğle namazlarımızı) kıldık. O sırada İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) Tâif’te idi. Medine’ye döner dönmez durumu ona açtık.Bir başka rivâyette şöyle gelmiştir: İbnu’z-Zübeyr zamanında ramazan bayramı cum’a gününne rastIamıştı.”İki bayram, aynı günde bir araya geldiler! dedi. Sonra ikisini birleştirip iki rek’at hâlinde sabah erkenden kıldırdı. Artık, ikindiyi kılıncaya kadar başka bir şey kılmadı.”Ebu Dâvud, Salât 217, (1071, 1072); Nesâi, lydeyn 32, (3, 194).
İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) minberde, sadakadan ve dilenmeye tevessül etmemekten bahsettiği sırada:Üstteki el, alttaki elden hayırlıdır!” buyurdu. Üstteki” infak eden “alttaki” de dilenen demektir.”Buhari, Zekât 18; MüsIim, Zekât 94. (103 3 ); Muvatta, Sadaka 8, (2, 998) ; Ebu Dâvud, Zekât 28, (1648); Nesâi, Zekât 52, (5, 61).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
AyetHadis.com 