
Hz. Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Erkeğe, hanımını ne sebeple dövdüğü sorulmaz.”Ebu Davud, Nikah 43, (2147).

Hz. Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Erkeğe, hanımını ne sebeple dövdüğü sorulmaz.”Ebu Davud, Nikah 43, (2147).

Ümmü Seleme ailesinden biri rivayet etmiştir: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın yatağı, insanın kabrine konduğu şekildeydi, mescid de baş tarafındaydı.”Ebu Davud, Edeb 106, (5044).

Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’ı ölüme götüren hastalığı sırasında “Namaza ve sağellerinizin malik olduğu şeylere dikkat edin” diyordu. Mübarek lisanları bunu söylemeyecek hale gelinceye kadar tekrara devam ettiler.”RESULULLAH’IN VEFATI VE DEFNİ

Mercane Mevla Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Kadınlar Hz. Aişe radıyallahu anha’ya içerisinde pamuk bulunan bez (veya kap) gönderirlerdi. Bu pamuklar hayız kanıyla sarı lekeler taşırdı. (Bu safhada) namaz kılınıp kılınmayacağını sorarlardı.Hz. Aişe radıyallahu anha: “Beyaz akıntıyı görünceye kadar acele etmeyin!” diye cevap verirdi. Beyaz akıntıdan temizliği kastederdi.”Muvatta, Taharet 97, (1, 59). Buhari, bunu bab başlığında senetsiz olarak kaydetmiştir. (Hayz 19).

Hz. Ali (radıyallâhu anh) demiştir ki: “Şibhu’l amd’in diyeti üç kısımdır. 33 adet hıkka, 33 adet cezea, 34 adet seniyye-bâzil arası devedir. (Seniyye altı yaşına, bâzil de dokuz yaşına basmış deveye denir.)”Yine Hz. Ali şunu da rivâyet etmiştir: “Hatâen öldürmede diyet dört kısımdır: 25 hıkka, 25 cezea, 25 bintu lebün, 25 bintu mehâz.”Ebü Dâvud, Diyât 19, (4551, 4553).AbduIIah İbnu Amr İbni’I-As (radıyallâhu anhümâ)’ın Ebü Dâvud ve Nesâi de merfu olarak kaydedilen bir rivâyetinde şöyle denmiştir: “(Cürüm sırasında) kamçı ve değnek kullanıldığı müddetçe hatâ, Şibhu’l amd’dir.”Ebü Dâvud, Diyât 19, 20, (4547; 4565); Nesâi, Kasâme 42 (8, 40); İbnu Mâce, Diyât 5, (2627).

Kâsım İbnu Muhammed rahimehullah anlatıyor: “Bir adam İbnu Abbas radıyallahu anhüma’ya: “Yanımda bir devesi olan bir yetim var. Devesinin sütünden içebilir miyim?” diye sormuştu. İbnu Abbas şu cevabı verdi:Eğer deve kaybolunca arıyor, katran vesairesini sürerek tedavisini yapıyor, su yalağını onarıyor, sulama gününde suyunu içiriyorsan yavruya zarar vermeden ve memeyi tamamen kurutmadan içebilirsin.Muvatta, Sıfatu’n Nebi 33, (2, 934).KUR’AN’I YAZMA VE ÖĞRETMENİN ÜCRETİ

Hz. Câbir anlatıyor: “Hz. Ömer İbnu’I-Hattâb (radıyallahu anhümâ) (bir gün telâşla gelerek):Ey Allah’ın Resulü! Bugün ben büyük bir hatada bulundum, oruçlu iken (hanımımı) öptüm!” dedi. Resulullah da şöyle cevapladı:
Sen oruçlu iken mazmaza yapmaz mısın? (Bu orucunu bozar mı?)”(Ravilerden İsa İbnu Hammâd rivayetinde) der ki: “Dedim ki: “Bunda bir beis yok!” Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: Bir adam Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a oçuçlunun hanımıyla mübaşeretinden sordu. Aleyhissalatu vessalam ruhsat verdi.Arkadan bir başkası geldi, o da aynı şeyi sordu. Buna mübâşereti yasakladı.Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın ruhsat tanıdığı kimse yaşlı birisiydi, yasakladığı kimse de gençti.”Ebu Dâvud, Savm 35, (2387).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

İbnu’l-Müseyyeb anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın ashabından bir adam, Hz. Ömer (radıyallahu anh)’e gelerek, huzurunda, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın ölmüş bulunduğu hastalığı sırasında, haccdan önce yapılan umreyi yasaklarken Resûlullah’ı işittiğine dair şehâdette bulundu.”Ebu Dâvud, Menâsik 23, (1793.).TAVAF VE SA’Y’İN MAHİYETİ

Sehl İbnu sa’d radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Vallahi, senin hidayetinle bir tek kişiye hidayet verilmesi, senin için kıymetli develerden müteşekkil sürülerden daha hayırlıdır.”Ebu Davud, İlm 10, (3661); Buhari, Ashabu’n-Nebi 9; Müslim, Fedailu’l-Ashab 34, (2046).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Ebu Sa’idi’l-Hurdi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Meclislerin en hayırlısı geniş olanıdır.”Ebu Davud, Edeb 14, (4820).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *