Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor. “Sa’d İbnu Mu’az, Hendek savaşı sırasında kol damarından yaralanınca, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm onun için mescide bir çadır kurdurdu. Maksadı, onu daha yakından ziyaret etmek (ve ilgilenmek)ti.”Ebu Davud, Cenaiz 8, (3101); Nesai, Mesacid 18, (2, 45).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
İbnu Mes’ud (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) ilk iki rek’atte oturunca, (çabuk) kalkmak için sanki kızgın taş üzerine oturmuş gibiydi.”Ebü Dâvud, Salât 188, (995); Tirmizî, Salât 270, (366); Nesâî, İftitah 195, (2, 243).SELAM
Tirmizî’de şöyle gelmiştir: “…Selam sana olsun, selam bize olsun.” Yani her iki “selam” kelimesi de elif lamsızdır.”Müslim, Salât 60, (403); Ebü Dâvud, Salât 182, (974); Tirmizî, Salât 216, (290); Nesâî, İftitah 193, (2, 242-243).
İmam Mâlik anlatıyor: “Bana ulaştığına göre, Abdurrahmân İbnu Avf radıyallahu anh bir tarlayı kiraladı. Ölünceye kadar da bu arazi elinde kaldı. Oğlu dedi ki: “Ben, bu araziyi uzun müddet babamın elinde kaldığı için bizim malımız sanıyordum. Babam öleceği sırada tarlanın bize ait olmadığını söyledi ve tarlanın kirasından ödenmesi gereken bir miktar borcun altın veya gümüş olarak ödenmesini emretti.”Muvatta, Kirâu’l-Arz 4, (2, 712).
Buhâri merhum “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın bi’setine (peygamber olarak gönderilişine) tahsis ettiği babta der ki: “O, Allah’ın elçisi Muhammed İbnu Abdillah İbni Abdilmuttalib İbni Hâşim İbni Abdi Menâf İbni Kusayy İbni Kilâb İbni Mürre İbni Ka’b İbni Lüeyy İbni Gâlib İbni Fihr İbni Mâlik İbni’n-Nadr İbni Kinâne İbni Huzeyme İbni Müdrike İbni İlyâs İbni Mudar İbni Nizar İbni Ma’add İbni Adnân’dır.”Buhâri, Menâkıbu’l-Ensâr 28.* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Hz. Âişe (radıyallâhu anh ) anlatıyor:Hz. Ebû Bekir (radıyallâhu anh), ölüm ânı yaklaşınca (muhtazar olunca), Hz. Ömer’i çağırttı ve:
Ey Ömer, ben Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın ashabı üzerine seni halife seçiyorum. Mizanı ağır olan, hakka uyması sebebiyle kıyamet günü mizanı ağır basacak ve ağırlık kendine olacak kimsedir. Sadece hakkın girdiği mizanın ağır olması da hak olmuştur.Ey Ömer! Mizanı hafif olan da, batıla uyması sebebiyle, kıyamet günü sevabı az ve hafıf olan ve bu hafıflikle teraziye girecek olandır. İçerisine sadece batıl giren mizanın hafif olması da haktır.”Ayrıca, askerlerin komutanlarına da şunu yazdı: “Başınıza Ömer’i seçtim. Kendim için de, Müslümanlar için de hayrı seçtim.”Sonra Ebû Bekir (radıyallâhu anh) vefat etti ve geceleyin defnedildi. Bilahere Hz.Ömer (radıyallâhu anh), ayağa kalkıp hamd ü sena ettikten sonra şunları söyledi:Ey insanlar, ben size, hiç bilmediğiniz bir şeyi kendimden uydurup öğretecek değilim. Ben Ömer’im. Size emîr olma hususunda hırsım yok. Ancak vefat eden Ebû Bekir (radıyallâhu anh) bunu bana vasiyet etti. Bu işi ona Allah’ın ilham ettiğine inanıyorum. İmamlığımı, ona ehil olmayan kimseye bırakmam. Fakat onu, Müslümanlara saygı göstermeye gayret edenlere bırakırım. İşte böyleleri, Müslümanlara emîr olamya başkalarından daha çok layıktır.Muvatta’da bulunamamıştır.
İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ)’den anlatıldığına göre: “O, iki dağ yolu arasındaki Zu-Tuv nâm mevkide geceyi geçirir, sonra Mekke’nin yukarı yolundan şehre girerdi. Hacc veya umre yapmak niyetiyle Mekke’ye geldiği vakit, devesini doğruca Beytullah’ın kapısının yanında ıhdırırdı. Sonra (hayvandan iner) Mescid-i Harâm’a girer, Haceru’1-Esved rüknüne gelir, oradan başlayarak yedi kere Beyt’i tavaf eder ilk üçünde koşar, dördünde de yürürdü. Sonra tavaftan çıkar, evine dönmezden önce iki rek’at namaz kılar, Safâ ile Merve arasında da tavaf ta (sa’y) bulunurdu.Hacc ve umreden çıktığı zaman, Zülhuleyfe’deki Bathâ’da devesini ıhtırırdı. Orada Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) da devesini ıhtırırdı”Buhârî, Hacc 38, 29,148,149; Müslim, Hacc 226 (1259); Muvatta, Hacc 6, (1, 324); Ebu Dâvud, Menâsik 45, (1865); Nesâî, Hacc 103, (5,199).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Abdullah İbnu Amr İbni’l-As radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Benim tiryak içmem, temime (muska) katınmam, içimden gelen şiiri okumam aldırmazlık olur.”Ebu Davud, Tıbb 10, (3869).
Hz. Enes radıyallahu anh’a: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm saç ve sakalını boyadı mı?” diye sorulmuştu, şu cevabı verdi: “Aleyhissalâtu vesselâm, sakalının ön kısmında, onyedi veya yirmi tel kadar bir aklık görmüştür (bunlar için boya olur mu!) diye cevap verdi.”EVDE RESİM
İbnu Ömer (radıyallahu anh): “Allah’ın onların mallarından Peygamberine verdiği fey’e gelince, siz bunun üzerine ne ata ne deveye binip koşmadınız…” âyeti hakkında şunu söyledi:Resülullah (aleyhissalâtu vuesselâm) Fedek ahâlisi ve ismen belirttiği ancak şu anda hatırlayamadığım köylerle sulh yaptı. Bu esnada (Hayber’in geri kalan köylerinde yaşayan) ahaliyi muhâsara etmişti. Bu (muhasara altındaki)ler, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’e sulh için hey’et gönderdiler. Ayette geçenSiz bunun üzerine ne ata ne de deveye binip koşmadınız” demek, “Siz savaşmadınız” demektir.Zührî der ki: Benu’n Nadir münhasıran Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a ait idi. Çünkü orayı zorla fethetmediler, anlaşarak fethettiler. Bu sebeple Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buradan elde edilen ganimeti sadece Muhâcirler arasında taksim etti. Ondan, Ensâr’dan olanlara, ihtiyaç sâhibi iki kişi hâriç, kimseye bir şey vermedi.”Ebü Dâvud, Harâc 19, (2971).
AyetHadis.com 