AyetHadis.com

Ebû Ümâme (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Derdi ki: “Ey Allah’ın Resûlü! En ziyade dinlenmeye (ve kabule) mazhar olan dua hangisidir?”Gecenin sonunda yapılan dua ile farz namazların ardından yapılan dualardır! diye cevap verdi.”Tirmizî, Daavât 80.

Yine Eğarru’l-Müzeni, Müslim’in bir rivâyetinde Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın şöyle dediğini nakletmiştir: “Ey insanlar! Rabbinize tevbe edin. AIIah kasem olsun ben Rabbim Tebârek ve Teâlâ hazretlerine günde yüz kere tevbe ederim.”Müslim, Zikr 42, (2702).

Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: “(Resulullah aleyhissalâtu vesselâm’ın zevceleri olan) bizlerden her birinin, içinde hayız olduğu bir tek elbisesi vardı. Ona hayız kanı değecek olsa, onu tükrüğü iIe ıslatır, sonra onu tırnağı ile ovalar (yıkar)dı” dedi.”Buhari, Hayz 11; Ebu Dâvud, Tahâret 132, (352, 364).

Bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) oturarak namaz kılar, oturduğu halde kırâat buyurur, kırâatinden takriben otuz-kırk âyet kalınca kalkar, kırâatına ayakta devam eder, sonra rüküya ve secdeye giderdi. İkinci rek’atte aynen bunun gibi yapardı. Namazı bitince, ben uyanıksam benimle konuşurdu, uyuyor isem yatardı.”

Abdulmüheymin İbnu Abbas İbni Sa’d es-Sâidi, babası tarikiyle dedesinden naklediyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Teenni Allah Teâlâ’dandır, acele de şeytandan.”Tirmizi, Birr 66, (2013).

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm karnı üzerine yatmış bir adam görmüştü; hemen müdahale edip: “Bu Allah Teâla Hazretlerinin sevmediği bir yatıştır!” buyurdular.”Tirmizî, Edeb 21, (2769).

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm karnı üzerine yatmış bir adam görmüştü; hemen müdahale edip: “Bu Allah Teâla Hazretlerinin sevmediği bir yatıştır!” buyurdular.”Tirmizî, Edeb 21, (2769).

İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı telbiye çekerken -bir rivayette mülebbiyen değil, mülebbiden demiştir- işittim şöyle diyordu: “Lebbeyk Allahümme lebbeyk. Lebbeyk lâ şerîke leke lebbeyk. İnne’l-hamde ve’nni’mete leke ve’l-mülk,lâ şerîke leke.” Bu kelimelere başka ilâvede bulunmuyordu.Buharî, Hacc 26, Libâs 89; Müslim, Hacc 19 (1184); Muvatta, Hacc 28, (1, 331-332); Tirmizî, Hacc 13, (825); Ebu Dâvud, Menâsik 27, (1812); Nesâî, Hacc, 54, (5,159-160).

Tirmizi’nin Hz. Enes’ten yaptığı bir rivayette, Enes radıyallahu anh der ki: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, Sa’d İbnu Zürare’yi sivilce sebebiyle dağladı.”Tirmizi, Tıbb 11, (2051).

İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Bir kişi ölmüş, geride azad ettiği bir köleden başka (varis) bırakmamıştı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:Bu adamın geride bırraktığı bir adamı var mı? diye sordu.Hayır yok! Sadece azad etmiş olduğu bir kölesi var! dediler. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, mirasını azadlısına verdi.”Ebu Davud, Feraiz 8, (2905); Tirmizi, Feraiz 14, (2107).