Amir İbnu Rebî (radıyallâhu anh) demiş ki: “Hz. Ömer İbnu’l-Hattâb (radıyallâhu anh)’ın arkasında sabahı kıldık. Namazda Yusuf ve Hacc surelerini ağır bir kırâatle okudu.Bunun üzerine Âmir’e: “Öyleyse fecir doğarken namaza başlamış olmalıdır” dendi. O da: “Evet!” diye cevap verdi.”Muvatta, Salât 34, (1, 82).
İbnu şihâb anlatıyor: Âbdullah İbnu Âmir, Hz. Osman radıyallahu anh’a bir cariye hediye etti. Bu cariyeyi Basra’da satın almıştı ve onun kocası da vardı. Osman: “Ben ona yaklaşmam, onun kocası var!” dedi. Bunun üzerine İbnu Âmir, kocasını râzı etti ve cariyeden ayırdı.”Muvatta, Büyü’ 7, (2, 617).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
İbnu şihâb anlatıyor: Âbdullah İbnu Âmir, Hz. Osman radıyallahu anh’a bir cariye hediye etti. Bu cariyeyi Basra’da satın almıştı ve onun kocası da vardı. Osman: “Ben ona yaklaşmam, onun kocası var!” dedi. Bunun üzerine İbnu Âmir, kocasını râzı etti ve cariyeden ayırdı.”Muvatta, Büyü’ 7, (2, 617).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Hz. Câbir İbnu Abdillah radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Cürrâne’de, işlenmemiş altın ve ganimetleri taksim ediyordu. Taksim edilen mal Hz. Bilal’in eteğinde idi. Bir adam:Ey Muhammed adil ol! Çünkü adalet etmiyorsun! dedi. Aleyhissalâtu vesselâm: “Yazık sana! Eğer ben de adil olmazsam, benden sonra kim daha âdil olur?” diye mukabele etti. Hz. Ömer, (Resûlullah’ın üzüldüğünü farkederek):Ey Allah’ın Resülü! Bana müsaade buyurun, şu münafığın kellesini uçurayım! talebinde bulundu. Aleyhissalâtu vesselâm:İşte bu adamın mutlaka arkadaşları -veya arkadaşcıkları- var. Bunlar Kur’ân’ı okurlar, ama okudukları gırtlaklarından aşağı geçmez. Bunlar, okun avı delip geçmesi gibi dinden çıkıp giderler! buyurdular.”
Câbir İbnu Semüre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’la birlikte ilk namazı kıldım. Sonra Aleyhissalâtu vesselâm ehline gitti. Onunla ben de çıktım. Onu birkısım çocuklar karşıladı. Derken onların yanaklarını bir bir okşamaya başladı. Benim yanağımı da okşadı. Elinde bir serinlik ve hoş bir koku hissettim. Elini sanki attar havanından çıkarmış gibiydi.”Müslim, Fezâil 80, (2329).
Amir İbnu Sa’d radıyallahu anh anlatıyor: “Bir düğün sırasında Karaza İbnu Ka’b ve Ebu Mes’ûd el-Ensâri’nin yanına girdim, bir kısım cariyeler şarkı söylüyorlardı. Dayanamayıp:Sizler, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın Bedir Ashabından olun da yanınızda şu iş yapılsın olacak şey değil! dedim. Bunun üzerine onlar:Otur, dilersen bizimle dinle, dilersen git, Bize düğünde eğlenme ruhsatı verildi! dediler.”Nesai, Nikah 80, (6, 135).
Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın şöyle söylediğini işittim:Dostunu severken ölçülü sev, günün birinde düşmanın olabilir. Düşmanına da buğzunu ölçülü yap, günün birinde dostun olabilir.Tirmizi, Birr 60, (1998).
Ebu Bürde radıyallahu anh anlatıyor: “Ebu Musa el-Eş’ari radıyallahu anh, eceli geldiği zaman (yakınlarına): “Benim cenazemi ateşle takip etmeyin!” diye vasiyet etti. Bunun üzerine Ebu Bürde’ye: “Sen bu hususta bir şey işittin mi?” diye sordular. O da: “Evet, hem de Resulullah aleyhissalatu vesselam’dan” dedi.”CENAZE CEMAATİ ÇOKSA
Abdurrahman İbnu Yezid anlatıyor: “Huzeyfe radıyallahu anh’a, içiyle dışıyla, hal ve hareketleriyle Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a, en çok benzeyen şahıs kimse, onu bize söyle de kendisinden hadis dinleyelim” diye sordum. Bize şu cevabı verdi:Biz içiyle dışıyla, hal ve hareketleriyle, evinin duvarlarıyla gizleninceye kadar Resûlullah’a en çok benzeyen, İbnu Mes’ud radıyallahu anh’tan başka birisini tanımıyoruz.Buhari, Fezailu’l-Ashab 27, Edeb 70; Tirmizi, Menakıb, (3809).
Hz. Ebu Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Sizden önce yaşayanlardan bir tüccar vardı. Halka borç verirdi. BorçIuları arasında fakir görürse hizmetçilerine: “Onun borcundan vazgeçiverin, böylece AIIah’ın da bizim günahIarımızdan vazgeçeceğini umarız” derdi. Allah da onun günahlarından vazgeçti.”Buhâri, Sulh 10; Müslim, Müsâkaât 19, (1557); Nesâi, Büyü 104, (7, 318).
AyetHadis.com 