İbnu Amr İbni’l-Âs radıyallahu anhümâ anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Allah mahlukatın miktarlarını, semâvât ve Arzı yaratmazdan ellibin sene evvel, Arşı da su üzerinde iken yazdı.Müslim, Kader 16, (2653); Tirmizi, Kader 18, (2157),
Asım İbnu Amr anlatıyor: “Irak ahalisinden bir grup, Hz. Ömer’e gitmek üzere yola çıktı. Yanına geldikleri vakit Hz. Ömer onlara: “Siz kimlerdensiniz!? diye sordu. Onlar: “Biz Irak ahalisindeniz!” dediler. “İzinli olarak mı geldiniz?” dedi. Onlar: “Evet!” dediler. Onlar Hz. Ömer radıyallahu anh’tan kişinin evde kıldığı namazın hükmünü sordular. Hz. Ömer: “Ben Resulullah’a bu hususta sormuştum da: “Kişinin evinde kıldığı namazı nurdur, öyleyse evlerinizi nurlandırın” buyurdu” dedi.”
Amr İbnu Şuayb an ebihi an ceddihi (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kim, maI sâhibi bir yetime veli olursa, bu malla ticaret yapsın, malın zekâtını yiyip bitirmesine terketmesin.”Tirmizi, Zekât 15, (641).ZEKATI VERMEDE ACELE ETMEK
Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselam’ın yanında şehitlerden bahsedilmişti. Şöyle buyurdular: “Yeryüzü şehidlerin kanından kurumadan önce, onu, hurilerden iki karısı, emzikli yavrularını çöl bir arazide kaybedip âniden bulan anne heyecanıyla, her birinin elinde -dünya ve içindekilerden daha değerli- birer takım elbise olduğu halde karşılarlar.”SİLAH
el-Hudri (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) elbiseyi yenilediği zaman şu duayı okurdu:Allahım! Hamd sanadır. -(giydiği şey ne ise) ismen söyleyerek- Bunu bana sen giydirdin. Bunun hayırlı olmasını, yapılış gayesine uygun olmasını diliyor, şerrinden ve yapılış gayesine uygun olmamasından da sana sığınıyorum.”Ebu Dâvud, Libas 1, (4020); Tirmizi, Libâs 29, (1767).
Abdullah İbnu Busr radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Amel defterinde çok istiğfar bulunana ne mutlu!”
İbnu Ömer radıyallahu anhüma Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’dan anlatarak der ki: “Aleyhissalatu vesselam, Zeyd İbnu Amr İbnu Nüfeyl’e, Beldah’ın aşağı kısmında rastladı. Bu karşılaşma, Aleyhissalatu vesselam’a henüz vahiy gelmeye başlamazdan önce idi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a bir sofra ikram edildi, sofrada et de vardı. Aleyhissalatu vesselam sofradan yemekten kaçındı ve onu Zeyd’e sundu. O da yemekten kaçındı. Sonra Zeyd şunları söyledi:Ben sizin putlarınıza kestiğiniz etten yemem. Ben sadece Allah’ın ismi zikredilerek kesilenden yerim.Zeyd, Kureyş’i kestikleri sebebiyle ayıplar ve şöyle derdi:Koyunu Allah yarattı. Onun için gökten yağmur indirdi, yerden de bitki çıkardı. Ama siz onu Allah’ın ismini zikretmeden kesiyorsunuz.Böylece, Zeyd onların bu davranışlarının münker olduğunu ortaya koyuyordu.”
Saib İbnu Hallâd el-Ensâarî (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şunu söylediler: “Cibril (aleyhisselam) bana gelip, ashabıma ve beraberimde olanlara telbiye -veya ihlâl dedi- çekerken seslerini yükseltmelerini emretmemi emir buyurdu.”Muvatta, Hace 34, (1, 334); Ebu Dâvud, Menâsik 27, (1814); Tirmizî, Hacc 15, (829); Nesâî, Hacc 55, (5,162); İbnu Mâce, Menâsik 16, (2922-2923).
İbnu Abbas radıyallahu anhüma diyor ki: “Kişi oturduğu zaman, ayakkabılarını çıkarıp (sol) yanına koyması sünnettir.”Ebu Dâvud, Libas 44, (4138), Salât 89, (648).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Bir diğer rivayette şöyle gelmiştir: “…Dedim ki: (siz selem akdini) yanında alacağınız malın aslını bulunduran kimse ile mi yapardınız?” Şu cevabı verdi: Biz selem yaptığımız kimseye o hususu sormazdık.”Buhârî, Selem 3.Ebu Dâvud’un rivayetinde şu ziyâde var: “(Selem akdini) alacağımız mal elinde bulunmayan kimselerle yapardık.”Ebu Dâvud, Büyü 57, (3464).
AyetHadis.com 