Hz. Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “(İslam’ı yaşama) işi gittikçe zorlaşacak. Dünya da (gerçek müslümanlara) gittikçe sırt çevirecek. İnsanların da cimriliği artacak. Kıyamet ancak şerirlerin tepesine kopacak. Mehdî, Hz. İsa’dan başkası değildir.”KIYAMET ALAMETLERİ
Zührî, Hz. Enes (radıyallahu anh)’ten rivayet ediyor: “Huzeyfe (radıyallahu anh) Hz. Osman (radıyallahu anh)’ın yanına geldi ve:- Ey Emirü’l-Mü’minin! Yahudiler ve Hıristiyanlar gibi, kitapları hakkında ihtilâfa düşmeden, bu ümmetin imdadına yetiş! dedi. Hz. Osman (radıyallahu anh) derhal Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ)’ya birisini yollayarak:- Sendeki Suhuf’u bize gönder, istinsah edip sana tekrar iâde edeceğiz diye haber saldı. Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ) da gönderdi. Hz. Osman (radıyallahu anh) Kur’ân’ın istinsahı için Zeyd İbnu Sâbit, Abdullah İbnu’z-Zübeyr, Saîd İbnu’l-As ve Abdullah İbnu’l-Hâris İbni Hişâm (radıyallahu anhüm ecmain)’a emretti: Onlar da bunu istinsâh ettiler.Hz. Osman Kureyşli gruba: “Kur’ân-ı Kerim’le ilgili olarak herhangi bir hususta siz ve Zeyd İbnu Sâbit ihtilâf edecek olursanız, onu Kureyş lisanına uygun olarak yazın. Çünkü Kur’ân onların lisanı üzere indi” dedi. Çalışma esnasında hey’et bu minval üzere hareket ettiler.Suhuf’u mushaflar halinde ortaya koyma işi bitince, Hz. Osman (radıyallahu anh) her diyara bir mushaf gönderdi. Ayrıca bunun hâricinde kalan bir sahife veya mushafın yakılmasını emretti. Zeyd (radıyallahu anh) der ki: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’dan işitmiş olduğum, Ahzâb süresine ait bir âyet(e ait yazılı parça bana gelmemişti), eksikti. Onu araştırdım. Sonunda Huzeyme İbnu Sâbit el-Ensârî (radıyallahu anh)’de çıktı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) onun şâhitliğini iki kişinin şâhitliğine denk tutmuştu. Bu âyet şu idi: (Meâlen): “Mü’minlerden Allah’a verdiği ahdi yerine getiren kimseler vardır. Kimi, bu uğurda canını vermiş, kimi de beklemektedir. Ahdlerini hiç değiştirmemişlerdir” (Ahzâb 23).Buhâri, Fedailu’l-Kur’ân 2, 3, Menakıb 3, Tirmizî, Tefsir, Tevbe, (3103).
Tirmizî’nin Ebu Hüreyre’den kaydettiği bir rivayette Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle buyurur: “Allah, satıştaki müsâmahayı, satın alıştaki müsâmahayı, ödemedeki müsâmahayı sever”Tirmizî, Büyû 75 (1319).
Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Ömer, “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın vefatından sonra, Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh’a:Gel beraber Ümmü Eymen radıyallahu anha’ya gidip ziyaret edelim, tıpkı Aleyhissalatu vesselam’ın onu ziyaret ettiği gibi dedi ve gittiler. Ümmü Eymen onları görünce ağladı.Niye ağlıyorsun? Resûlullah’ın Allah nezdinde bulacağı (mükâfaatlar)ın daha hayırlı olduğunu bilmiyor musun? dediler. Ümmü Eymen:Evet bilmez olur muyum? Allah indinde olan, Resûlullah için elbette daha hayırlıdır. Velakin beni ağlatan, semadan gelen vahyin kesilmiş olmasıdır dedi. Bu sözleri onları da hüzünlendirdi. Ümmü Eymen’le birlikte onlar da ağladılar.”Müslim, Fezailu’s-Sahabe 103, (2453).EHL-İ BEYT’İN FAZİLETİ
Yine Ebü Said (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalatü vesselâm) buyurdular ki: “Dünya tatlı ve hoştur. AIIah sizi ona vâris kılacak ve nasıl hareket edeceğinize bakacaktır. Öyleyse dünyadan sakının, kadından da sakının! Zira Beni İsrail’in iIk fitnesi kadın yüzünden çıkmıştır.”Müslim, Zikr 99, (2742); Tirmizi, Fiten 26, (2192); İbnu Mâce, Fiten 19, (4000).Müslim’in bir rivâyetinde: “Kendinden sonra erkeklere, kadından daha zararlı bir fitne bırakmadım” buyurulmuştur.”
Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: “Benim özrümle ilgili ayet indiği zaman Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) minbere çıktı, günahsız olduğumu belirtti, arkasından ilgili ayetleri okudu ve iki kadın ve bir erkeğin cezalandırılmalarını emretti. Üçü de had cezası olan celde’ye (değneklenmeye) tâbi tutuldular.Tirmizi, Tefsir, Nur (3180).
Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam izarını sarmış olarak namaz kılarken, Resulullah (aleyhissalatu vesselâm) ona:Git, abdest al! ferman buyurdu. Adam gitti abdest aldı, sonra şelip (tekrar namaza durdu. Resulûllah (aleyhissalâtu vesselâm) tekrar):Git abdest al! emretti. Adam gitti, abdest aldı, geri geldi. Bir adam:Ey Allah’ın Resulü, ona niye abdest almasını emir buyurdunuz?” diye sordu.
O, dedi, izârını sarkıtmış olarak namaz kılıyordu. Allah, izarını sarkıtan erkeğin namazını kabul buyurmaz!”Ebu Dâvud, Libas 28, (4086).MEST ÜZERİNE MESHETMEK
Ebü Ümame Es’ad İbnu Sehl (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Mu’âviye İbnu Ebî Süfyan (radıyallâhu anh)’ı minberde oturmuş (hutbe vermek üzere bekliyorken) dinliyordum. (Ezan başladı.) Müezzin: “Allahu ekber Allahu ekber” deyince, Mu’âviye de: “Allahu ekber Allahu ekber” dedi; Müezzin: “Eşhedu en Iâ ilâhe illâllah!” dedi. Mu’âviye: “Ben de!” dedi; Müezzin: “Eşhedu en lâ ilâhe illallah!” dedi. Mu’âviye: “Ben de!” dedi. Müezzin: “Eşhedü enne Muhammeden Resülullah!” dedi. Mu’âviye: “Ben de!” dedi. Müezzin: “Eşhedü enne Muhammeden Resülullah!” dedi. Mu’âviye: “Ben de!” dedi. Ezan okuma işi bitince dedi ki: “Ey insanlar! Ben Resülullah (aleyhissalatu vesselâm)’ı minberde iken işittim, O da, müezzin ezan okurken tıpkı sizin benden işittiğinizi söylüyordu (bizzat işittim).”Buhârî, Cuma 23.
Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor:Allah Teâla hazretleri meleklerine şöyle emreder: Kulum kötü bir amel yapmak isteyince, onu yapmadıkça yazmayın. Yapınca, onu aleyhine bir günah olarak yazın. Eğer benim rızamı düşünerek terketti ise bunu onun lehine bir sevap yazın. Kulum iyi bir iş yapmak arzu edince, yapmasa bile onu, lehine bir sevap yazın. Eğer onu yaparsa, en az on misli olmak üzere yediyüz misline kadar ona sevap yazın.”Buhari, Tevhid 35; Müslim, İman 203, 205, (128, 129); Tirmizi, Tefsir, En’âm (3075).
Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Mü’minin öldürülmesi, Allah katında, dünyanın zevalinden daha büyük (bir hâdise)dir.Nesâi, Tahrim 2, (7, 83).
AyetHadis.com 