İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) yıkanmıştı. (Kurulanması için) bir havlu getirildi. Onunla kurulanmayıp:İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: Namaz elli vakitti cenâbetten gusül de yedi defa idi. Elbiseden sidiğin yıkanması da yedi defa idi. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) (azaltmasını Cenab-ı Hak’tan) taleb ede ede namaz beş’e, cenabetten gusül bire, elbiseden sidiğin temizlenmesi bir kereye indirildi.”Ebu Dâvud, Tahâret 98, (247).
Ümmü’l-Alâ el-Ensâriyye (radıyallahu anhâ) anlatıyor:- Muharcirler geldiği zaman (kur’a çekildi), bize Osman İbnu Maz’un’un ağırlanması çıktı. (Onu evimize yerleştirdik.) Hemen hastalandı. Tedavisi ile meşgul olduk. (Şifa bulamadı), vefat etti. Osman (radıyallahu anh)’ı rüyamda gördüm, akan bir çeşmesi vardı. Düşümü Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’e anlattım. Bana:
Bu onun amelidir, onun için akıyor” dedi.Buharî, Tabîr 13, 37, Cenâiz 3, Şahâdât 30, Menâkıbu’l-Ensar 46.İFLÂS BÖLÜMÜ
Bünâne Mevlâtu Abdirrahman İbnu Hayyân el-Ensâri anlatıyor: “Hz. Aişe’nin yanına, üzerinde ziller bulunan bir kız getirildi. Kızın zilleri çıngır çıngır ses çıkarıyordu. Hz. Aişe (radıyallâhu anhâ): “Sakın ha! zillerini koparmadan onu yanıma getirmeyin!” dedi ve ilâve etti: “Ben Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın: “Zil bulunan eve melâike girmez” buyurduğunu işittim.”Ebü Dâvud, Hâtem 6, (4231).
Yine İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)’ın anlattığına göre, kendisine Cenab-ı Hakk’ın şu mealdeki kelamından sual sorulmuştur: “Bilin ki, onlar, Kur’an okunurken gizlenmek için iki büklüm olurlar. Bilin ki elbiselerine büründüklerinde bile Allah onların gizlediklerini ve açığa vurduklarını bilir. Çünkü o, Kalplerde olanı bilendir (Hud, 5).İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) şu açıklamayı yapmıştır: “Bunlar helâda soyununca avret mahallerinin açılıp, o manzaralarının semaya ulaşmasından, keza hanımlarıyla cinsi mukarenet sırasında soyununca çıplak hallerinin semaya ulaşmasından korkup haya duyan, (bu yüzden kendilerine sıkıntı veren) kimseler hakkında nazil olmuştur.”Buhari, Tefsir, Hud 1.
Hz. Câbir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Biriniz bir kadının talibi olunca, onun kendini evlenmeye davet eden yerini görmeye muktedirse, onu hemen yapsın.Ebu Dâvud, Nikah 19, (2082).
Nübeyse el-Hüzeli radıyallahu anh anlatıyor: “Bir adam sordu:Ey Allah’ın Resulü! Biz, cahiliye devrinde, Recep ayında atire kurbanı kesiyorduk. Şimdi ne yapmamızı emir buyurursunuz?Resulullah şu cevabı verdi:Hangi ayda olursa olsun, Allah için kesin ve Allah için hayır hasenatta bulunun, Allah için yedirip içirin. Yine sordular: “Cahiliye devrinde Fere’ kurbanı kesiyorduk, şimdi ne yapmamızı emredersiniz?”Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm dedi ki:Kırda otlayan her bir sürü için bir fere’ kurbanı vardır. Bu o yıl doğan ve hacılara yük taşıyacak güce gelinceye kadar diğerleriyle birlikte beslediğin bir hayvandır. O safhaya gelince kesip etini yolculara tasadduk edersin.Ebu Kılabe’ye dendi ki:Bir fere’ kurbanı gerektiren sürü ne miktar olmalıdır? “Yüz (baş hayvan)” diye cevap verdi.”Ebu Davud, Edahi 20, (2830); Nesai, Fere’ 7-8, (7, 169, 171).
Cübeyr İbnu Mut’im (radıyallahu anh) anlatıyor: “Humustan Benî Hâşim ve Benî Muttalib’e ayrılan pay hakkında konuşmak üzere Osman İbnu Affân (radıyallahu anh) ile birlikte Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a gittik. Ben:Ey Allah’ın Resûlü, dedim, kardeşlerimiz olan Benî Muttâlib’e verdin, bize hiçbir şey vermedin. Halbuki bizim de onların da (size) yakınlığı birdir dedim. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Benî Muttalib ile Benî Haşim tek bir şeydirler!” buyurdular.Cübeyr der ki: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ne Benî Abdu Şems’e, ne de Benî Nevfel’e: (Benî Hâşim ve Benî Muttalib’e verdiği halde humustan) pay ayırmadı. Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) de humusu aynen Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) gibi taksim etti. Ancak o, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın yakınlarına, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın onlara verdiği kadar vermedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh) de onlara humustan verdi. Sonra da Osman (radıyallahu anh) verdi.”Buharî, Humus 17, Menâkıb 2, Megâzî, 38; Ebu Dâvud, Harac 20, (2978. 2979, 2980); Nesâî, Fey 1, (7,130,131).
Hz. AIi (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm), bana altın yüzük takmayı, kıssî elbise giymeyi, rükü ve secdede Kur’an okumayı, sarıya boyanmış elbise giymeyi yasakladı.”Müslim, Libas 31, (2078); Muvatta, 28, (1, 80); Ebü Dâvud, Libâs 11, (4044, 4045, 4046, 4050), Hâtim 4, (4225); Tirmizî, Salât 195, (264); Nesâî, 97, (2,188), Zînet 43, 44, 45, 96, 122, (8,165,169, 203, 219).Tirmizî ve Nesâî’nin rivâyetlerinde şu ziyade var: “…kızıl meysereyi ve el-ciayı da yasakladı.” Cia, Mısır’da arpadan veya buğdaydan yapılan bir şaraptır.”Ebü Dâvud’un rivâyetinde Hz. Ali: “Bunları size de yasakladı demiyorum” der.
Ebu Sa’îdi’l-Hudrî radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’ın: “Ölü, (Kıyamet günü), içinde öldüğü elbise ile diriltilecek” dediğini işittim.”Ebu Dâvud, Cenâiz 18, (3114).
Ali İbnu’l-Huseyn, Ebu Hureyre radıyallahu anh’tan naklediyor:Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
Kişinin mâlâyâni şeyleri terki İslâm’ının güzelliğinden ileri gelir.”Tirmizi, Zühd 11, (2318, 2319); Muvatta, Hüsnü’l-Hulk 3. (2, 903).
AyetHadis.com 