AyetHadis.com

Kays İbnu Ebî Gareze el-Gıfârî (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz hicret etmezden önce simsarlar olarak isimlendiriliyorduk. Bir gün, Medine’de, bize Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) uğradı. Bize ondan daha iyi bir isim verdi. Buyurdu ki: “Ey tüccarlar, satış işine, yemin ve boş söz karışır…”Bir başka rivayette şöyle denmiştir: “Satış işine yemin ve yalan bulaşmaktadır, siz (Rabbin gadabını söndüren) sadaka karıştırın”Ebu Dâvud, Büyû 1, (3326,3327); Tirmizî, Büyû 4, (1208); Nesâî, Eymân 7, (7, 15).

Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, Hz. Hasan radıyallahu anh için akika olarak bir koyun kurban etti ve:Ey Fatıma! dedi. “Çocuğun başını tıraş ettir ve saçının ağırlığınca gümüş tasadduk et!”Bu emir üzerine, saçı tarttık, ağırlığı bir dirhem veya buna yakın bir şeydi.”Tirmizi, Edahi 20, (1519).

Rezîn, Hz. Câbir (radıyallahu anh)’in şu sözünü kaydeder: “Biz Hz. Peygamber (aleyhissâlatu vesselâm) ve Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) zamanında ümmü veled’i satardık. Hz. Ömer bu alış-verişten bizi yasaklayınca terk ettik.” İbnu’l-Esir: “Bu rivayeti ana kaynaklarda (Usûl) göremedim” der.Ebu Dâvud, Itk 8, (3953); İbnu Mâce, Itk 2, (2517).

Ebu’I-Heyyâc el-Esedî anlatıyor: “Bana, Hz. Ali radıyallahu anh: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın beni göndermiş olduğu şeye ben de seni göndereyim mi?” diye sordu ve Resülullah’ın kendisine:Haydi git, kırıp dökmedik put, düzlemedik yüksek kabir bırakma! dediğini anlattı.”Müslim, Cenâiz 93, (969); Ebu Dâvud, Cenâiz 72, (3218); Nesâî, Cenâiz 99, (4, 88, 89).

Ebu Davud ve Nesai’nin bir rivayetinde şöyle denmektedir: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm zevcelerinden bir kadınla hayızlı olduğu halde mubaşeret ederdi. Yeter ki, uyluklarının ortasına kadar izarı uzanmış olsun veya dizleri örtülü bulunsun.”Buhari, Hayz 5; Müslim, Hayz 1, 4, (293, 295); Muvatta, Taharet 95, (1, 58); Ebu Davud Taharet 107, (267, 268, 273); Tirmizi, Taharet 99, (132); Nesai, Hayz 12, 13, (1, 189).

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) geceleyin beklenerek korunuyordu. Ancak: “…Allah seni insanlardan korur” (Maide 67), ayeti inince Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) başını çadırdan çıkarıp: “Ey insanlar dağılın, artık beni Allah koruyor” diye seslendi.Tirmizi, Tefsir, Mâide, (3049).

Bir diğer rivayette: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı iftitah tekbiriyle birlikte ellerini kaldırırken görmüştür.”Müslim, Salât 54, (401); Ebü Dâvud, Salât 117, (723-729, 736, 737); Nesâî, İftitah 107, (2, 194), 139, (2, 211),187, (2, 236), Sehv 29, (3, 34-35).

Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, bana dediler ki: “Ey Ebu Zerr! Senin evden çıkıp Allah’ın kitabından bir ayet öğrenmen, senin için yüz rek’at namaz kılmandan daha hayırlıdır. Keza gidip ilimden bir bab (mevzu) öğrenmen -ki bu babla amel edilsin veya edilmesin- senin için bin rek’at namaz kılmandan daha hayırlıdır.”ALİM VE TALİB

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ)’nin anlattığına göre: “Kendisine kölesi Zekvân, Mushaf’ın yüzünden okuyarak imamlık yapıyordu. ”Buharî, Ezan 54, (Bab başlığında (senetsiz) kaydetmiştir.

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Zekat verdiğiniz zaman: “Allahım! Bu zekatı büyük bir sevaba vesile kıl, (hak sahibine ödenip sevap beklenmeyen) bir borç kılma” demek suretiyle zekatın sevabını istemeyi unutmayın.”DEVELERİN ZEKATI