AyetHadis.com

Fatıma Bintu Kays radıyallahu anha’nın anlattığına göre, “kocası kendisini talak-ı bette ile boşamıştır. Kocası ortalıkta olmadığı halde, vekilini (bir miktar) arpa ile Fatıma’ya göndermiş. Fatıma da bunu pek az bulmuştu. Veya vekile kızmıştı). Vekil: “Vallahi bizim üzerimizde (nafaka hakkı olarak) bir şeyin yok!” demiştir. Fatıma da Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ‘a gelerek durumu anlatımış, aleyhissalatu vesselam da: “Senin onun üzerinde nafakan yok” buyurmuş ve Ümmü Şerik el-Ensariyye radıyallahu anha’nın yanında iddetini geçirmesini emretmiştir. Sonra, Fatıma’ya: ” Bu kadın, ashabımın çokça uğradıkları birisidir. Sen iddetini İbnu Ümmi Mektûm’un yanında geçir. Zira o, âmâ birisidir, örtünü de (onun yanında) çıkarabilirsin. (İddetin bitip) helal oldun mu bana haber ver!” buyurdu. (Fatıma der ki): “Helal hale geldiğim zaman, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ‘a gelip Muaviye İbnu Ebi Süfyan ve Ebu Cehm radıyallahu anhüma’nın benimle evlenmek istediklerini haber verdim. Aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ebu Cehm, sopasını omuzundan indirmez. Muaviye ise fakirdir, parası yoktur. Sen Üsame İbnü Zeyd radıyallahu anhüma ile evlen!”Üsame hoşuma gitmedi. (Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bunu sezmiş olacak ki tekrar): “Sen Üsame’yle evlen!” buyurdu. Ben de onunla evlendim. Allah Teâla hazretleri onu bana hayırlı kıldı. Onunla mes’ud oldum.”Müslim, Talak 36, (1480); Muvatta, Talak 23, (2, 580, 581); Ebu Davud, Talak 39, 40, (2284, 2291); Tirmizi, Nikah 38, (1135), Talak 5, (1180); Nesai, Nikah 21, (6, 74); Talak 69, (6, 207), 71, 72, (6, 210).

İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) hazretleri anlatıyor:Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) teşehhüdden sonra şunu okurdu: Allahümme inni eüzu bike min azâbi cehennem ve eüzu bike min azâbi’I-kabri ve eüzu bike min fitneti’d-Deccâl ve eüzu bike min fitneti’I-mahyâ ve’I-memât. (AIIahım, ben cehennem azabından sana sığınırım. Kabir azabından da sana sığınırım. Deccal fitnesinden de sana sığınırım, hayat ve ölüm fitnesinden de sana sığınırım)”.Ebu Dâvud, Salât 184, (984).SELAMDAN SONRA OKUNACAK DUA

Übey İbnu Ka’b (radıyallahu anh), “Allah, peygamberine ve inananlara huzur indirdi. Onların takva sözünü tutmalarını sağladı” (Feth, 26) ayetinde geçen “takva sözü”nden, Lailahe illallah’ın kastedildiğini Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’den işittiğinisöylemiştir.Tirmizî, Tefsir, Feth, (3261).HUCURAT SÛRESİ

İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın hastalığı şiddetlenince, kendisine cemaate namazı kimin kıldıracağı soruldu:Ebu Bekr’e söyleyin, halka namazı o kıldırsın! buyurdular. Hz. Aişe radıyallahu anha:Ebu bekr yufka yürekli bir kimsedir, senin yerinde namaza duracak olsa (dayanamayıp ağlar ve ağlamaktan halka kıraati duyuramaz, (namaz kıldırma işini) Ömer’e emretseniz! dedi. Aleyhissalatu vesselam yine: “Ebu Bekr’e söyleyin, namazı kıldırsın!” buyurdular. Hz. Aişe önceki sözünü tekrar etti. Aleyhissalatu vesselam: “Ona (Ebu Bekr’e) emredin, namazı kıldırsın!” dedi ve:Siz (kadınlar) kendi kafanıza göre düzende Hz. Yusuf’un kadın arkadaşları gibisiniz! diye söylendi.”Buhari, Ezan 46.

Mahmud İbnu Lebid radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a bir adamın hanımını üç talakla birden boşadığını haber verdiler. Öfke ile kalkıp: “Daha ben aranızda iken Allah’ın kitabıyla mı oynanıyor?” buyurdu. Derken birisi kalkıp: “Ey Allah’ın Resulü, onu öldürmeyeyim mi?” dedi.”Nesai, Talak 6, 142).

Bilal İbnu Rabâh radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm bana, Müzdelife vakfesinin sabahında: “Ey Bilâl! Halkı sustur -veya Halkı dinlet!” buyurdular. Sonra halka şu hitabede bulundular:Allah Teâla hazretleri, şüphesiz, şu Müzdelife’nizde, sizlere iyilik ve ihsanda bulunarak, günahkârlarınızı, hayır sahipleriniz hatırına bağışladı. İyilerinize dilediğini verdi. Öyleyse Allah’ın adıyla (buradan Mina’ya) hareket edin!AKABE CEMRESİ (İLK TAŞLAMA YERİ)NDE DURULMAZ

Ebü Talha el-Ensârî (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: “Melekler, içerisinde köpek ve timsaller bulunan eve girmezler.Buhâri, Libâs 92, 88, Bedü’l-Halk 6, 14, Megâzî 11; Müslim, Libâs 102, (2606); Ebü Dâvud, Libâs 48, (4155); Tirmizî, Edeb 44, (2805); Nesâî, Zînet 112, (8, 212, 213); İbnu Mace, Libâs 44, (3649).

Semüre İbnu Cündeb radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:(Cehennemlikler derece derecedir.) Bir kısmı vardır, ateş onları topuğuna kadar yakalar, bir kısmı vardır, dizlerine kadar yakalar, bir kısmı vardır kemere kadar yakalar, bir kısmı vardır köprücük kemiğine kadar yakalar.Müslim, Cennet 33, (2845).

Semüre İbnu Cündeb radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:(Cehennemlikler derece derecedir.) Bir kısmı vardır, ateş onları topuğuna kadar yakalar, bir kısmı vardır, dizlerine kadar yakalar, bir kısmı vardır kemere kadar yakalar, bir kısmı vardır köprücük kemiğine kadar yakalar.Müslim, Cennet 33, (2845).

İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Bir adam Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a gelerek: “Hizmetciyi ne kadar affedeyim?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam susup cevap vermedi. Adam tekrar:Ey Allah’ın Resûlü! Hizmetcimi ne kadar affedeyim? diye sordu. bu sefer: “Her gün yetmiş kere affet!” cevabını verdi.”Ebu Davud, Edeb 133, (5164); Tirmizi, Birr 31, (1950).