Abdullah İbnu Şakîk anlatıyor: “Hz. Âişe (radıyallahu anhâ)’ye:Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) oturarak namaz kılar mıydı? diye sordum. Bana şu cevabı verdi:Evet! Halk -veya yaş demişti- O’nun dermanını kesince (yani insanların meseleleriyle ömrünü tüketince, dermandan kesilince demektir).
Arfece radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Şerler ve fesadlar olacak. Kim, birlik içinde olan bu ümmetin işinde tefrika çıkarmak isterse, kim olursa olsun kılıçla boynunu uçurun. -Bir rivayette: “…onu öldürün!” denmiştir-.”Müslim, İmaret 59, (1852); Ebu Davud, Sünnet 30, (4762); Nesai, Tahrim 6, (7, 93).
Nu’man İbnu Beşir ve Ebu Bekre radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resülullah aleyhissalatu vesselâm buyurdular ki: “Kısas (cezası) ancak kılıçla icra edilir.”HERKES KENDİ CİNAYETİNDEN SORUMLU
Ebü Mâlik eI-Eş’àri (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kişi evine girince şu duayı okusun: “AIIahım! Senden hayırlı girişler, hayırlı çıkışlar istiyorum. AIIah’ın adıyla girdik, AIIah’ın adıyla çıktık, Rabbimiz AIIah’a tevekkül ettik”. Bu duayı okuduktan sonra ailesine selam versin”.Ebu Dâvud, Edeb, 112, (5096).OTURMA-KALKMA DUALARI
İyas İbnu Abdillah (radıyallahu anh) “Hz. Peygamber (aleyhissâlatu vesselâm)’in suyun satılmasını yasakladığını” rivayet etmiştir.Ebu Dâvud, Büyû 63, (3478); Tirmizî, Büyû 44, (1271); Nesâî, Büyû 88, (7, 307); İbnu Mâce, Rühûn 18, (2477).
İbnu’l-Müseyyeb diyorki: “Mal ve oğullar dünya hayatının süsüdür. Ama bâki kalacak faydalı işler, sevap olarak da, emel olarak da Rabbinin katında daha hayırlıdır” (Kehf, 46) ayetinde geçen “baki kalacak faydalı işler”, kulun sarfedeceği “Allahu ekber”, “Sübhanallah”, “Elhamdulillah”, “Lailahe illallah”, “Lâ-havle ve-lâ kuvvete illa billâh” sözlerdir.”Muvatta, Kur’ân 22, (1, 210).
Hz. Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: “Kim: “Lâ ilâhe illallâhu vahdehu la-şerike leh, lehu’l mülkü ve lehu’l-hamdü ve hüve alâ külli şey’in kadir” duasını bir günde yüz kere söylerse, kendisine on köle âzad etmiş gibi sevàb verilir, ayrıca lehine yüz sevab yazılır ve yüz günahı da silinir. Bu, ayrıca üç gün akşama kadar onu şeytana karşı muhafaza eder. Bundandaha fazlasını okumayan hiçbir kimse, o adamınkinden daha efdal bir amel de getiremez. Kim de bir günde yüz kere “Sübhânallahi ve bihàmdihi” derse hataları dökülür, hatta denizin köpüğü kadar (çok) olsa bile.”Buhâri, Daavât 54, Bed’ü’l-Halk 11; Müslim, Zikr 28, (2691); Muvatta, Kur’ân 20, (1, 209); Timizi, Daavât 61, (3464).
Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Ömer radıyallahu anh’ın yanında idik. Bize:Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın fitne hakkındaki hadisini kim hafızasında tutuyor? dedi. Ben atılıp: “Ben biliyorum!” dedim.Sen iyi cür’etlisin, nasılmış söyle bakalım! dedim.Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ı işittim. Demişti ki: Kişinin fitnesi ehlinde, malında, çocuğunda, nefsinde ve komşusundadır. Oruç, namaz, sadaka, emr-i bi’l-maruf ve nehy-i ani’l-münker bu fitneye kefaret olur!”Ömer radıyallahu anh atılıp: “Ben bu fitneyi kastetmemiştim. Ben öncelikle denizin dalgaları gibi dalgalanacak (bütün cemiyeti sarsacak) fitneyi kastetmiştim!” dedi. Bunun üzerine ben:Ey mü’minlerin emiri! O fitne ile sizin ne alakanız var! Sizinle onun arasında kapalı bir kapı mevcut! dedim.Bu kapı kırılacak mı, açılacak mı? dedi.Hayır açılmayacak, bilakis kırılacak! dedim. Hz. Ömer (hayıflanarak):(Eyvah!) Öyleyse ebediyen kapanmayacak! buyurdu.” Ravi der ki: “Biz Huzeyfe radıyallahu anh’a sorduk:Ömer bu kapının kim olduğunu biliyor muydu?Evet dedi. Yarından önce bu gecenin olacağını bildiği katiyette onu biliyordu. Ben size hadis rivayet ettim; boş söz (ve efsane) anlatmadım.Huzeyfe radıyallahu anh’a soruldu:O kapı kimdir?Ömer radıyallahu anh’tır! buyurdu.”Buhari, Mevâkitu’s-Salat 4, Zekat 23, Savm 3, Menakıb 25, Fiten 17, Müslim, Fiten 17, (144), Tirmizi, Fiten 71, (2259).
Ebu Osmân en-Nehdî anlatıyor: “Sa’d İbnu Ebî Vakkâs radıyallahu anh’ı dinledim. Demişti ki : ” “Resülullah aleyhissalâtu selâm buyurdular ki:İslâm’da bir kimse asıl babası varken bir başkasının babası olduğunu söylerse ve bu iddiasını da o kimsenin babası olmadığını bilerek yaparsa, cennet ona haramdır.Buhârî, Ferâiz 29, Megâzî 56; Müslim İman 114, (63); Ebu Dâvud, Edeb 119, (5113).
İbnu Mes’ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselam abdest bozmaya çıkmıştı. Bana üç taş bulmamı söyledi. İkisini buldum üçüncü taşı aradım fakat bulamadım. Onun yerine bir kurumuş mayıs aldım ve onu getirdim. Taşları aldı, mayısı attı ve:Bu necistir! buyurdu.”Buhari, Vudü 20; Tirmizi, Tahâret 13, (17); Nesâi, Tahâret 38, (1, 39, 40).
AyetHadis.com 