Rahmân’ın kulları, yeryüzünde vakar ve tevazu ile yürüyen kimselerdir. 

Cahiller onlara laf attıkları zaman, “selâm!” der (geçer)ler. 

Onlar, Rabblerine secde ederek ve kıyamda durarak geceleyenlerdir.

{ Furkân, 25 / 63,64 }