Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) elindeki iki çakıl (dan birini yakına, diğerini uzağa) atarak:

“Şu ve şu neye delalet ediyor biliyor musunuz?” dedi. Cemaat: “Allah ve Resulü daha iyi bilir” dediler. Buyurdu ki: “Şu (uzağa düşen) emeldir, bu (yakına düşen) de eceldir. (Kişi emeline ulaşmak için gayret ederken ulaşmadan ölüverir)”.

[Tirmizî, Emsâl 7, (2874)]