Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.

O gün birtakım yüzler vardır ki pırıl pırıl parlarlar,

Gülerler, sevinirler.

O gün nice yüzler de vardır ki, toz toprak içindedirler.

Onları bir siyahlık bürür.

İşte onlar, kâfirlerdir, günaha dalanlardır.

(Abese 33-42)