Dâvud İbnu’l-Husayn anlatıyor: Ümmü Sa’d Binti Rebî’ye Kur’ân’dan okuyordum. Bu kadın Hz. Ebu Bekir es-Sıddîk (radıyallahu anh)’in terbiyesinde yetişen bir yetime idi. Ben Nisa suresinin 33. ayetini “vellezîne âkadet eymânukum” diye okuyunca müdahele edereke: “Öyle okuma fakat “vellezîne akadet eymânukum” diye oku. Bu âyet Hz. Ebu Bekir ve oğlu Abdurrahmân hakkında nazil oldu. Oğlu, İslâm’ı kabul etmeyince Hz. Ebu Bekir, ona miras bırakmayacağım diye yemin etmişti. Bilâhare Abdurrahman Müslüman olunca, Cenâb-ı Hakk, mirasdan nasibini ayırması için Hz. Ebu Bekir’e bu âyetle emir buyurdu” dedi.Bir rivayette şu ilave açıklama yapılmıştır: “Abdurrahman’ın İslâm’a girişi Müslümanların maddi galebesine kadar gecikti.”Ebu Dâvud, Ferâiz 16. (2923).