
Müslim ve Tirmizi’nin bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Hayber günü buyurdular ki:Yarın sancağı öyle bir kimseye vereceğim ki, O, Allah’ı ve Resûlünü sever, Allah ve Resûlü de onu sever.Ravi devamla der ki: “Bu söz üzerine (beni mi seçer ümidiyle, Aleyhissalatu vesselam’a görünmek için) boyunlarını uzattılar. Ama o:Bana Ali radıyallahu anh’ı çağırın! buyurdular. Ali getirildi ama gözlerinden rahatsız idi. Hemen gözlerine tükürdü ve sancağı ona verdi. Allah Teâla Hazretleri onun eliyle fethi müyesser kıldı.”Ravi devamla der ki: “Şu ayet indiği zaman “Gelin, oğullarımızı ve oğullarınızı çağıralım…” (Al-i İmran 61) Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm hemen Ali’yi, Fatıma’yı, Hasan ve Hüseyin’i (radıyallahu anhüm ecmain) çağırdı ve:Allahım, bunlar benim ailemdir! buyurdu.”Müslim, Fezailu’l-Ashab 32, (2404); Tirmizi, Menakıb, (3726).





