Ebu Sa’îd el-Hımyerî rahimehullah anlatıyor: “Muaz İbnu Cebel radıyallahu anh, Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’ın ashabınca işitilmemiş şeyler rivayet ediyor, onların işittiği (birçok) şeylerde de sükut ediyordu. Abdullah İhnu Amr radıyallahu anhümâ’ya onun rivayet ettiği bir hadis ulaşmıştı ki:Allah’a yemin olsun! Ben, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın bunu söylediğini işitmedim. Muaz’ın, kazâ-i hacet hususunda sizi yakında fitneye atmasından korkarım! dedi. Onun bu sözü Muâz’a ulaştı (ve bir gün) Abdullah’la karşılaştı. Muaz:Ey Abdullah İbnu Ömer! Şurası muhakkak ki, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’dan gelen bir hadisi tekzib etmek nifaktır. Bunun günahı da bunu söyleyenedir. Ben, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın şöyle söylediğini kesinlikle dinlemiştim: Lanete sebep olan şu üç şeyden kaçının: Suyun geldiği yollara, (halkın istifade ettiği) gölgelere, yolların üstüne abdest bozmak.”