İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Şu “Sen ilkin en yakın hısımlarını inzâr et” (Şuara 214) meâlindeki âyet indiği zaman, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm Safâ tepesi üzerine çıktı ve şöyle bağırmaya başladı: “Ey Benî Fihr!, Ey Benî Adiyy!” Bunlar Kureyş kabilesine mensup boylardı. Toplandılar.Onlara Şöyle hitab etti:Ben size, şu vadide atlılar var, sizlere saldırmak istiyor”desem, beni tasdik eder misiniz?”Hep beraber şu cevabı verdiler:- Evet, tasdik ederiz, şimdiye kadar hiç yalanına rastlamadık, hep doğru söyledin.Öyleyse dinleyin! dedi. “Önünüzde bekleyen şiddetli bir azabı sizehaber veriyorum.”Ebu Leheb atılıp:- Ey Muhammed, ey kuruyasıca! bizi bunun için mi çağırdın? dedi.Bunun üzerine: “Ebbu Leheb’in iki eli kurusun. Kendisi de kurudu…” diye başlayan Ebu Leheb suresi nazil oldu.”Buhârî Tefsir, Şuarâ 2, Cenâiz 98, Menâkıb 13; Müslim, İmân 355, (208); Tirmizî,Tefsir, Tebbet (3360).