Abdurrahman İbnu Ebzâ anlatıyor: “Bir adam Hz. Ömer (radıyallahu anh)’e gelerek:Ben cünüb oldum, su da bulamadım (ne yapayım)?” diye sordu. Hz. Ömer:

Namaz kılma!” diye cevap verdi. (Orada bulunan Ammâr radıyallahu anh söze girip):Ey mü’minlerin emiri! Hatırlamıyor musun? Ben ve sen bir seriyyede beraberdik. Cenâbet olduk ve su bulamadık. O zaman sen namaz kılmamış, ben ise toprağa bulanarak kılmıştık. (Sonra bu durumu kendisine açınca), Aleyhissalatu vesselam bana:

Ellerini yere vurup sonra üfleyip sonra onlarla yüzünü ve ellerini meshetmen sana kâfi idi ” buyurdular” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh):Ey Ammâr Allah’tan kork! dedi. Ammâr:Dilersen bu hadisi kimseye söylemiyeyim! deyince, Hz. Ömer:(Vallahi asla! Bu meselede) seni altına girdiğin sorumlulukla başbaşa bırakıyorum diye cevap verdi.”