
Ebu Vâil (radâyallahu anh) anlatıyor:Ammâr bize hitabetmişti. (Konuşmasını) veciz ve beliğ yaptı. Minberden inince:Ey Ebu’l- Yakzân beliğ ve veciz konuştun! Keşke biraz daha nefesleseydiniz (uzatsaydını)!” dedik. Bize şu cevabı verdi:
Ben Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı dinledim, şöyle buyurmuştu:Kişinin namazının uzunluğu ve hutbesinin kısalığı onun fıkhının (ilminin) alâmetidir. Öyle ise, hutbeyi kısa tutun, namazı uzun (zira, beyanda sihir var).Müslim, Cum’a 47, (869); Ebu Dâvud, Salât 231, (1106).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *





