
Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm hastalığı sırasında: “Yanımda ashabımdan birinin bulunmasını istiyorum!” buyurdular. Biz de:Ey Allah’ın Resûlü! Sana Ebu Bekr’i mi çağıralım? dedik, sûkut buyurdular. Bunun üzerine:Sana Ömer’i mi çağıralım? dedik, yine sükut buyurdular. Bunun üzerine:Sana Osman’ı mı çağıralım? dedik.Evet! buyurdular. (Onu çağırdık. Derhal huzura geldiler. Resûlullahonunla başbaşa kaldı. Aleyhissalâtu vesselâm ona konuştukça Hz. Osman’ın yüzü (renk renk oluyor) değişiyordu.Kays der ki: “Bana, Ebu Sehle Mevla Osman’ın anlattığına göre, Hz. Osman, Yevmü’d-Dâr’da (evinde muhasara edildiği günde) kendisine: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana bir ahidde (sözde) bulunmuştu. (Şu anda) ben ona kavuşmaktayım” demiştir.Hadisin ikinci râvisi Ali (İbnu Muhammed)’in rivayetinde Hz. Osman: “Ben bu ahid üzerine sabrediciyim” demiştir.Râvi Kays der ki: “Alimler, hadiste geçen yevmü’d-dâr (ev günü) tabiriyle Hz. Osman’ın evinde muhasara edildiği günü anlarlar.”HZ. ALİ





