Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın İranlı bir komşusu vardı, güzel et yemeği yapardı. (Bir gün) Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm için yemek hazırladı. Sonra davet etmeye geldi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Aişe’yi göstererek: “Şunun için de davet var mı?” diye sordu. Adam: “Hayır!” deyince, Aleyhissalatu vesselam da: “Hayır, (davetinizi kabul etmiyorum)!” cevabını verdi. Adam dönüp, davetini tekrarladı. Resûlullah da: “Ya şu?” diye Hz. Aişe için de izin istedi. Adam: “Hayır!” dedi. Resûlullah da: “Hayır!” cevabını verdi. Sonra adam tekrar davet etmeye geldi. Resûlullah da: “Ya şu!” diye ısrar etti. Adam bu sefer; “Evet (o da davetli)!” dedi. (Resulullah ve Hz. Aişe) ikisi birlikte kalkıp birbirleriyle şakalaşarak davet sahibinin evine geldiler.”Müslim, Eşribe 139, (2037); Nesai, Talak 23, (6, 158)DÜĞÜN YEMEĞİ (VELİME)
AyetHadis.com 