Ebû Müsabbih el-Makrâî, Ebû Züheyr en-Nümeyrî (radıyallahu anh)’den naklen anlatıyor: “Bir gece Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ile beraber çıktık., Derken bir adama rastlatdık. Sual (ve Allah’tan talep) hususunda çok ısrarlı idi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) onu dinlemek üzere durakladı. Ve:Eğer (duayı) sonlandırırsa vâcib oldu! buyurdu. Kendisine:Ne ile sonlandırırsa ey Allah’ın Resûlü! denildi.Amin ile dedi, uzaklaştı. Adama:Ey fülan! duanı âminle tamamla ve de gözün aydın olsun! dedi.”Ebû Dâvud, Salât 172, (938).
AyetHadis.com 