İbnu Mes’ud (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Ben, Ammar ve Sa’d, üçümüz Bedir’de nasibimize düşecek ganimette ortak olduk. Derken Sa’d, iki esirle geldi, Ammâr ve ben ise hiçbirşey getiremedik.”Ebü Dâvud, Büyü 30, (3388); Nesâî, Büyü 109, (7, 319).