Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ile birlikte Necid istikametine gazveye çıktık. Resûlullah’a öğle vakti, sık ağaçlı bir vadide yetiştik. Derken Aleyhissalâtu vesselâm bir ağacın altına indi. Kılıncını da dallardan birine astı. Askerler vâdi içerisinde dağılıp ağaçların gölgelerine sığındılar.Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm (bizi çağırdı. Yanına gelince, anlattı):Ben uyurken yanıma bir adam geldi, kılıncımı aldı. Derken derhal uyandım. Herif tepemde dikilmişti, elinde de kınından sıyrılmış kılınç vardı.
Seni benden kim kurtarabilir?” dedi.Allah! cevabını verdim. Derhal kılıncı kınına soktu. İşte o, şu oturan adamdır!” buyurdular. Aleyhissalâtu vesselâm (intikam maksadıyla) adama dokunmadı. O, kavminin lideri idi. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm affedince, adamlarının yanına döndü. Ayrılırken:Allah’a yemin olsun size karşı harb eden bir kavimle beraber olmayacağım! dedi.”Buhari, Cihad 87, 84, Megazi 31, 32; Müslim, Müsafirin 311, (843).RESÛLULLAH’A SORULANLAR
AyetHadis.com 