
Nadr İbnu Kesîr es-Sa’dî anlatıyor: “Abdullah İbnu Tâvus, Mescidü’l-Hayf’da yanıbaşımda namaz kıldı. İlk secdeyi yapıp secdeden başını kaldırdığı zaman ellerini yüzünün hizasına kadar kaldırmıştı. Ben bunu hoş bulmadım ve Vüheyb İbnu Hâlid’e söyledim. Vüheyb ona:Sen hiç kimsede görmediğin birşey mi yapıyorsun? dedi. Ancak Tâvus cevaben:Babamın onu yaptığını gördüm. Üstelik babam şunu da söylemişti:
İbnu Abbâs (radıyallâhu anh) böyle yaptığını gördüm. Üstelik onun:Resülullah (aleyhissalatu vesselâm) bunu yapıyordu demiş olmasından başka bir şey de bilmiyorum.”Ebü Dâvud, Salât 117, (740); Nesâî, İftitah 177, (2, 232).





