Sa’d İbnu Ebi Vakkas radıyallahu anh anlatıyor. “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, Fetih günü dört erkek iki kadın dışında, herkese (hayatını bağışladı ve) eman tanıdı. Bu dörtler arasında İbnu Ebi Sarh da vardı. Hz. Osman’ın yanında saklandı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm halkı, kendisine biat etmeye çağırınca, Hz. Osman radıyallahu anh onu da getirip Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın yanında durdurdu ve:Ey Allah’ın Resûlü! Abdullah’tan biat al! dedi. Aleyhissalatu vesselam, (hiç ses çıkarmadan) üç sefer başını kaldırıp ona baktı. Her seferinde bey’at’tan imtina ediyordu.Üç seferden sonra, onunla da biat etti. Sonra ashabına yönelip:İçinizde, elimi bey’at için vermekten imtina ettiğimi görünce kalkıp öldürecek aklı başında bir adam yok muydu? buyurdular. Ashab:İçinizden geçeni nasıl bilelim. Keşke bize gözünüzle bir imada bulunsaydınız! dediler. Bunun üzerine:bir peygambere hain gözlü olmak yaraşmaz! buyurdular.!”Ebu Davud der ki: “Abdullah, Hz. Osman’ın süt kardeşiydi.”Ebu Davud, Cihad 127, (2683); Nesai, Tahrimu’d-Dem 14, (7, 105, 106).