
İbnu Abbâs (radıyallâhu anhüma) anlatıyor: “Hz. Ali (radıyallâhu anh), Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı rahmeti Rahmân’a kavuşturan hastalığı sırasında yanından dışarı çıktı. (Dışarıda bekleyen) halk:Ey Ebû’1-Hasan, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ne durumda? diye sodular.Allah’a hamdolsun iyileşti! dedi. Hz. Abbâs (radıyallâhu anh) elinden tuttu. Ve:Üç gün sonra Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ölecek, sen bir başkasına) me’mur olacaksın. Ben, vallahi Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın bu hastalığından (kurtulamayıp) vefat edeceğini görüyorum. Zîra ben, Abdulmuttaliboğullarının ölüm sırasında aldığn şekli biliyorum. Gel Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a gidip bu iş” (hilafet) kimde kalacak onu soralım. Bizde kalacaksa (şimdiden) bilmiş oluruz. Bizden başkasına kalacaksa kendisiyle konuşuruz, bizi (ona) tavsiye eder” dedi.Ali (radıyallâhu anh):Eger, biz onu sorsak bunun üzerine (hilafeti) bize yasaklasa, halk ondan sonra onu asla bize vermez. Vallahi ben böyle bir şey soramam!dedi.”Buhârî, İstizân 29, Meğâzî 83.





