
el-Hudri (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün Mescid’e girdi. Orada Ensâr’dan Ebü Ümâme (radıyallahu anh) denen kimse ile karşılaştı. Ona:Ey Ebu Ümâme, niçin seni namaz vakti dışında Mescid’de oturmuş görüyorum? diye sordu.Peşimi bırakmayan bir sıkıntı ve borçlar sebebiyle ey Allah’ın Resülü diye cevap verdi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselâm):Sana bazı kelimeler öğreteyim mi? Bunları okursan, Allah, senden sıkıntını giderir ve borcunu öder.Evet, ey Allah’ın Resülü, öğret! dedim.Öyleyse, dedi, akşama çıktın mı sabaha erdin mi şu duayı oku: AIlahım üzüntüden ve kederden sana sığınırım. Aczden ve tembellikten sana sığınırım, korkaklıktan ve cimrilikten sana sığınırım. Borcun galebe çaImasından ve insanların kahrından sana sığınırım.”(Ebü Ümâme) der ki: “Ben bu duayı yaptım, Allah benden gamımı giderdi, borcumu ödedi.”Ebü Dâvud, Salât 367, (1555).





