
Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: “Bir adam Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a geldi ve: “Bende Ezd’den birisinin mirası var. Ben onu verecek bir Ezdli bulamıyorum (ne yapayım?)” dedi. Aleyhissalâtu vesselam:Git bir yıl bir Ezdli ara! emretti. Adam bir yıl sonra tekrar geldi ve “Mirası verecek bir Ezdli bulamadım!” dedi. Aleyhissalatu vesselam:Git bak; karşılaşacağın ilk Huzâ’i’ye malı ver! buyurdu. Adam geri dönünce: “Adamı bana çağırın” emretti. Adam çağırıldı. Gelince:Huza’a’nın en yaşlısına bak, malı ona ver! buyurdu.”Ebu Davud, Feraiz 8, (2903, 2904).





