Hz. Ömer (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Lakabı Hımâr olan bir adam vardı. Bu zat zaman zaman Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı güldürürdü. Hz. Peygamber bu adamı, içki sebebiyle dövdürmüştü. Bir gün yine içki suçuyla getirildi. Resûlullah emretti, celde uygulandı. Cemaatten birisi: “Allah’ım şu adama lânet et! Kaç sefer içki sebebiyle getirildi, bir türlü ıslah olmuyor)” diye beddua etti. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):Ona lânet etmeyin. Allah’a yeminle söylüyorum, bu adam hakkında bildiğim bir şey varsa o da Allah ve Resûlü’nü (samimiyetle) sevmiş olmasıdır buyurdu.”Buhârî, Hudud 5.Ebû Dâvud’da, Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh)’den kaydedilen bir rivâyette: “Böyle söylemeyin, fakat şöyle deyin: “Ey Allahım, ona rahmet et, onun taksiratını affet!” buyurmuştur.HADDLERDE ŞEFAAT VE MÜSAMAHA HAKKINDA