Sahiheyn’in diğer bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın rükü ve secdesi ve iki secde arasındaki (fâsıla ile), rüküdan başını kaldırdığı zamanki (fâsıla) -kıyam ve ku’üd (oturma) hariç- birbirine yakın miktardaydı.”Buharî, Ezân 120, 127, 140; Müslim, Salât 194, (471); Ebü Dâvud, Salât 147, (852); Tirmizî, Salât 207, (279); Nesâî, lftitah 114, (2, 197-198).