
Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Yahudilerin şöyle bir adeti vardı: İçlerinde bir kadın âdet görmeye başlayınca, onunla beraber yiyip içmezler, evlerde beraber oturup kalkmazlardı. Bu durumu Ashab radıyallahu anhüm Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a sordular. bunun üzerine Cenab-ı Hak şu ayeti inzal buyurdu. (Mealen): “Ey Muhammed! Sana kadınların aybaşı halinden sorarlar. De ki: “O bir ezadır. Aybaşı halinde iken kadınlardan uzak kalın. Temizlenmelerine kadar onlara yaklaşmayın. Temizlendikleri zaman Allah’ın size buyurduğu yoldan yaklaşın…” (Bakara 222) ayeti üzerine Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm: “Kadınlarınızla nikah (zevciyat muamelesi) dışında her şeyi yapın!” buyurdu. bu ruhsat yahudilere ulaşınca: “Bu adam ne yapmak istiyor? Bize muhalefet etmediği bir şey bırakmadı!” dediler. (Bu sözü işiten) Üseyd İbnu Hudayr ve Abbâd İbnu Bişr radıyallahu anhüma gelerek: “Ey Allah’ın Resulü! yahudiler şöyle şöyle söylüyorlar” diye haber verdiler. “Biz kadınlarla beraber oturup kalkmıyacak mıyız?” dediler. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın rengi öylesine değişti ki, biz onlara kızdığını zannettik. Onlar da hemen çıkıp gittiler. Derken onlar yolda Resûlullah’a gönderilen hediye sütle karşılaştılar. Resûlullah o sütü hemen bunların peşisıra içmeleri için gönderdi. Böylece anladılar ki, Aleyhissalatu vesselam kendilerine gücenmemiştir.”Müslim, Hayız 16, (302); Ebu Davud, Nikah 47, (2165); Tirmizi, Tefsir, Bakara, (2981); Nesai, Taharet 181, (1, 152).





