Muvatta’da Şöyle gelmiştir: “(Nâfi der ki:) “İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) şöyle teşehhüd okurdu: “BismiIlâhi, et-tahiyyâtu lil-lahi, ve’ssalavâtu lillâhi, ez-Zâkiyâtu lillâhi, es-Selâmu aIe’n-Nebiyyi ve Rahmetullahi ve berekâtuhu, es-Selâmu aleynâ ve ala ibâdillâhi’s-Sâlihîn, Şehidtü en Iâ-ilâhe illallâhu ve şehidtü enne Muhammeden ResüIullâhi.”Bunu ilk iki rek’at(in ka’desin)de okur ve teşehhüdünü tamamlayınca duâ ederdi. Namazın sonunda oturunca da yine böyle teşehhüdde bulunur ve teşehhüd’ü öne alırdı. Sonra dilediği duâyı okuyarak duâ ederdi. Teşehhüdünü tamamlayıp selamı vermek isteyince şöyle derdi:Es-selâmu ale’n, Nebiyyi ve rahmetullâhi ve berekâtuhu es-selâmu aleynâ ve aIâ ibadillâhi’s-salihîn.Sonra sağına, es-selâmu aleyküm derdi. Sonra mukâbeleten imama selam verirdi. Solundan biri kendisine selam verirse mukâbeleten ona da selam verirdi.”Rezîn şunu ilave etti: “Ve dedi ki: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) böyle yapmayı emretti.”Muvatta, Salât 54, (1, 91); Ebu Dâvud, Salşt 182, (971).
AyetHadis.com 