Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm (bir gün) güldüler ve:Neye güldüğümü biliyor musunuz? buyurdular. Biz:Allah ve Resûlü daha iyi bilir! dedik.Kulun Rabbine olan hitabından! buyurdular ve şöyle devam ettiler:Kul şöyle der: Ey Rabbim, sen beni zulümden korumadın mı?”Rab Teâla: “Evet korudum” buyurur. Kul da:Fakat ben bugün, kendime, kendimden başka bir kimsenin şahid olmasını asla istemiyorum der. Rabb Teâla:Bugün sana tek şâhid olarak nefsin, çok şahid olarak da kirâmen kâtibin kâfidir buyurur.” Resûlullah devamla dedi ki:Ağzına mühür vurulur ve diğer organlarına: Konuş!” denilir. Onlar adamın amelini haber verirler. Sonra konuşma hususunda serbest bırakılır. Adam organlarına: “Yazıklar olsun size! Buradan defolun! Ben sizin için mücadele etmiştim” der.”Müslim, Zühd 17, (2969).
AyetHadis.com 