
Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “”Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Fetih senesinde Fâtıma’yı çağırarak hususi konuştular. Fatıma ağladı. Sonra tekrar hususi olarak konuştular. Fatıma bu sefer güldü. “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm vefat edince, Fatıma’dan o ağlama ve gülmesi hususunda sordum. Dedi ki:Önce, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana öleceğini haber verdi, ben de ağladım. İkinci konuşmamızda benim, İbrân kızı Meryem hâriç diğer kadınların cennette efendisi olacağımı müjdeledi, bunun üzerine güldüm.”Tirmizi, Menakıb, (3872).HZ. AİŞE RADIYALLAHU ANHA





