
Abdurrahman İbnu Muâz (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz Mina’da iken Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bize hitab etti. Kulaklarımız öylesine açıldı ki, sanki her ne söylese bulunduğumuz yerden (rahat) işitiyorduk. Bir ara, halka menâsikini öğretmeye başladı. Böylece taşlama yerine kadar geldi. (Konuşurken) şehâdet ve orta parmağını (kulaklarına) koymuştu. (Atılacak taşların nohut büyüklüğündeki) fırlatma taşı olduğunu söyledi. Muhacirler’e emrederek Mescid’in ön kısmında konaklamalarını, Ensar’a da Mescid’in arka kısmında konaklamalarını söyledi.”,Râvi der ki: “İşte bundan sonradır ki herkes (bineklerinden inip) yerleşti.”Ebu Dâvud, Menâsik 70, (1951); Nesâî, Hacc 189, (5, 249).





