Avf İbnu Mâlik radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm iki kişi arasında bir hükümde bulunmuştu. Hasımlar ayrıldıkları vakit, aleyhine hükmedilen kimse:Hasbiyallahu ve ni’me’l-vekil (Allah bana yeterlidir. O ne iyi vekildir)! dedi. (Bu sözü işiten) Aleyhissalâtu vesselâm:Allah Teâla hazretleri aczi levmediyor (kötülüyor). Fakat sana akıllılık düşer. Ama bir şey sana galebe çalacak olursa o zaman hasbiyallahu ve ni’me’l-vekil” de!” buyurdular.”Ebu Dâvud, Akdiye 28, (3627).
AyetHadis.com 