Kütüb-i Sitte Hadis 1600

Hz. Aişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Hırsızlık yapan Mahzumlu kadının durumu Kureyşlileri fazlasıyla üzdü.- Bu kadın hakkında Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) nezdinde kim müessir bir şefaatte bulunabilir? diye adam aradılar.- Bu işe, sadece Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın çok sevdiği Üsâme İbnu Zeyd (radıyallâhu anhümâ) cür’et edebilir dediler. Üsâme (huzura çıkarak), Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a şefaat talebinde bulundu. Efendimiz:Allah’ın hududundan bir hadd hususunda şefaat mi taleb ediyorsun? diye çıkıştı. Sonra kalkıp cemaate şu hitabede bulundu:Sizden öncekileri helâk eden şey şudur: İçlerinden şerefli birisi hırsızlık yaptı mı onu terkedip (ceza vermezlerdi). Aralarında kimsesiz zayıf birisi hırsızlık yapınca derhal ona hadd tatbik ederlerdi. Allah’a yemin olsun! Muhammed’in kızı Fatıma hırsızlık yapmış olsa mutlaka onun da elini keserdim.Buhârî, Hudud 11, 12, 14, Şehâdat 8, Enbiyâ 50, Fedâilu’1-Ashâb 18, Megâzî 52; Müslim, Hudud 8, 1688; Tirmizî, Hudud 9, (1430); Ebü Dâvud, Hudud 4, (4373, 4374); Nesâî, Sârik 5, (8, 74, 75).Ebü Dâvud ve Nesâî’nin, İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ)’den kaydettikleri bir rivâyette şöyle denmiştir: “Mahzum kabilesinden bir kadın, mal istiâre ederdi.”Nesâî’de şu ziyade mevcuttur: “Mahzumlu kadın (tanınmış komşularının) diliyle bazı malları âriyet olarak almıştı.”