Habbâb İbnu’l-Eret anlatıyor: “Cahiliye devrinde demirci idim. Âs İbnu Vâil es-Sehmi’ye bir kılıç yaptım. Ücretimi almaya gelmiştim.-“Hayır, Muhammed’i inkâr etmedikçe vermeyeceğim” dedi. Kendisine:-“Asla” Sen ölüp, Allah seni yeniden diriltinceye kadar ebediyyen onu inkâr etmeyeceğim” dedim.-“Yani ben, öldükten sonra tekrar dirileceğim ha!” diye alaya aldı. Ben:-“Bundan ne şüphe!” deyince:-“Öyleyse bırak beni, öleyim de yeniden dirileyim. Bana bol mal ve evlât verilecek. O zaman sana olan borcumu eda ederim” dedi.Bunun üzerine şu âyet indi: “Ey Muhammed! Ayetlerimizi inkâr eden ve: “Bana elbette mal ve çocuk verilecektir” diyeni gördün mü? O görülmeyeni mi biliyor, yoksa Rahmân katından bir söz mü almıştır? Hayır söylediğini yazacağız ve onun azabını uzattıkça uzatacağız. Bahsettikleri şeyler bize kalacaktır. Kendisi bize tek başına gelecektir” (Meryem 80).Buhari, Tefsir, Meryem 3, 4, 6, İcâre 15, Husumât 10, Büyü 29; Müslim, Münafıkûn 35, (2795); Tirmizi, Tefsir, (3161).
AyetHadis.com 