
İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Fadl İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın terkisinde idi. Has’ame’den bir kadın birşeyler sormak istiyordu. Fadl, kadına, kadın da Fadl’a bakmaya başladı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) eliyle Fadl’ın başını öbür istikâmete çevirdi. Kadın:Ey Allah’ın Resûlü, Allah’ın kullarına yazdığı hacc farizası yaşlı ve ihtiyar babama ulaştı. Ancak o, bineğin üzerinde durabilecek halde bile değil. Ben ona bedel hacc yapabilir miyim? dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) :Evet! dedi. Bu hâdise, Veda haccında cereyan etti.”Buhârî, Hacc ı, Cezâu’s-Sayd 23, 24, isti’zâzı 2; Müslim, Hacc, 407, 408, (1334,1335); Muvatta, Hacc 97, (1, 359); Tirmizî, Hacc 85, (928); Ebü Dâvud, Menâsik 26, (1809); Nesâî, Hacc 9,11,12, (5,117,118).





